سوڕەتی سافات — ئایه‌ت 156

واتە هەندێک وشە:

• سُلْطَانٌ: بەڵگە، حوجەت، دەسەڵات یان بەڵگەی ڕوون و ئاشکرا.
• مُبِينٌ: ڕوون و ئاشکرا کە هیچ گومانێکی تێدا نییە.

تەفسیری ئایەتە پیرۆزەکە:

ئەی خەڵکینە! ئایا ئێوە بەڵگەیەکی ڕوون و ئاشکراتان هەیە کە پشتی بەستوو بێت بە کتێبێکی ئاسمانی یان پەیامبەرێکی نێردراو، کە پێی بڵێن خودا منداڵی هەیە؟! بێگومان نا! ئێوە هیچ بەڵگەیەکتان نییە، تەنها گوتارێکی درۆ و بوختانە کە لە خۆتانەوە دایڕشتوون.

ئەی موسڵمانی خۆشەویست! تەماشا بکە چەندە گەورە و بەرزە ئەو باوەڕەی کە تۆ هەتە. تۆ باوەڕت بە خودایەکی تاک و تەنها هەیە، کە هیچ هاوتا و هاوشێوەیەکی نییە، هیچ منداڵ و باوکێکی نییە. ئەمە ئەو ڕاستییەیە کە عەقڵی سەلیم پێی قایل دەبێت و دڵی ئارام پێی دڵنیا دەبێت.

خودای گەورە لە هەموو ئەو وەسفانە بەرزترە کە ئەو ستەمکارانە دەیڵێن. ئەو بەختەوەرییە چەندە گەورەیە کە تۆ لەسەر ڕێگای ڕاستیت، ڕێگای یەکتاپەرستی و پاکی باوەڕ! جا بە دڵنیاییەوە بڕۆ لەسەر ئەم ڕێگایە و بەرگە بگرە لە بەرامبەر هەموو ئەو گومان و خەوشتانەی کە دەیانەوێت باوەڕی تۆ لەسەر ڕاستییەکەی بلەقێنن.