سوره صافات — آیه 156

معانی کلمات:

• سُلْطَان: حجت، برهان و دلیل روشن.
• مُبِین: آشکار و واضح.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه خطاب به مشرکان و منکران معاد که با استهزا و انکار، سخنان ناروا درباره فرشتگان میگفتند و آنها را دختران خدا میخواندند، میفرماید: آیا شما دلیل و حجت روشنی بر این ادعای باطل خود دارید؟ آیا بر این گفتار ناروا و افترایی که به خدا میبندید، برهان آشکاری از کتاب آسمانی یا پیامبری دارید که بر اساس آن بتوانید چنین نسبتی به خداوند بدهید؟ قطعاً چنین نیست و شما هیچ دلیل و مدرکی برای این سخن خود ندارید و این ادعای شما صرفاً بر اساس گمان و خیال باطل است.

فواید و پیامهای آیه:

1. هر ادعایی در دین نیاز به دلیل و برهان روشن دارد و بدون دلیل، سخنی باطل و بیاساس است.
2. نسبت دادن هر چیزی به خداوند متعال، بدون حجت و برهان، از بزرگترین گناهان و افتراهاست.
3. قرآن کریم دعوت به تفکر و تعقل میکند و از مسلمانان میخواهد که در برابر هر سخنی، دلیل و برهان بخواهند و از پذیرش کورکورانه بپرهیزند.
4. این آیه نشان میدهد که دین اسلام، دین منطق و استدلال است و هیچ ادعایی را بدون دلیل نمیپذیرد و همین امر، زیبایی و کمال این دین را نمایان میسازد.