ซูเราะฮฺ อัส-ศ็อฟฟาต — อายะฮฺ 156

คำอธิบายคำศัพท์:

• سُلْطَان หมายถึง หลักฐานหรือข้อพิสูจน์อันแข็งแกร่ง
• مُبِين หมายถึง ชัดเจน แจ่มแจ้ง ปรากฏเด่นชัด

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงตำหนิและทักท้วงกลุ่มผู้ปฏิเสธที่กล่าวหาว่าพระองค์ทรงมีพระบุตร โดยตรัสถามพวกเขาว่า "หรือว่าพวกเจ้ามีหลักฐานอันชัดแจ้งที่พิสูจน์คำกล่าวอ้างของพวกเจ้าได้?" นี่คือคำถามเชิงปฏิเสธ หมายความว่า พวกเขาไม่มีหลักฐานใดๆ เลย ไม่ว่าจะเป็นหลักฐานจากคัมภีร์ที่ถูกประทานลงมา หรือจากศาสนทูตที่ถูกส่งมา หรือจากเหตุผลอันถูกต้อง ที่จะมาสนับสนุนคำกล่าวอ้างอันเท็จนี้ได้

การกล่าวเช่นนี้เป็นการท้าทายให้พวกเขานำหลักฐานมาแสดง หากพวกเขาสามารถนำมาได้จริง แต่พวกเขาจะไม่มีวันนำมาได้ เพราะคำกล่าวอ้างนี้เป็นเรื่องเท็จและไร้สาระโดยสิ้นเชิง ไม่มีพื้นฐานจากความจริงใดๆ ทั้งสิ้น

บทเรียนที่ได้รับจากอายะฮ์นี้:

1. การกล่าวอ้างในเรื่องสำคัญเกี่ยวกับศาสนานั้น จะต้องมีหลักฐานอันชัดเจนรองรับเสมอ ไม่ใช่กล่าวตามอารมณ์หรือความเชื่อที่ปราศจากเหตุผล
2. อัลกุรอานได้ท้าทายผู้ที่กล่าวหาอัลลอฮ์ในสิ่งที่ไม่สมควรแก่พระองค์ ให้พิสูจน์คำกล่าวของพวกเขา ซึ่งเป็นการแสดงถึงความยุติธรรมของอิสลามที่เปิดโอกาสให้ทุกฝ่ายได้แสดงหลักฐาน
3. ความศรัทธาที่ถูกต้องนั้นตั้งอยู่บนพื้นฐานของความรู้และหลักฐานที่ชัดเจน ไม่ใช่การเลียนแบบหรือการกล่าวอ้างโดยปราศจากความเข้าใจ
4. การที่อัลลอฮ์ทรงทักท้วงผู้ปฏิเสธด้วยวิธีนี้ แสดงถึงความเมตตาของพระองค์ที่ยังทรงเปิดโอกาสให้พวกเขากลับตัวกลับใจ ก่อนที่การลงโทษจะมาถึง
5. มุสลิมควรยึดมั่นในความบริสุทธิ์ของอัลลอฮ์จากทุกสิ่งที่กล่าวอ้างอย่างไม่เหมาะสม และควรเรียนรู้ที่จะปกป้องความเชื่อของตนด้วยหลักฐานอันถูกต้อง