Saffat surəsi — Ayə 156

Sözün izahı:

• أَمْ (əm): “yoxsa, bəlkə” mənasında olan bağlayıcı.
• لَكُمْ (ləkum): “sizin üçün, sizdə var”.
• سُلْطَانٌ (sultan): Burada “höccət, dəlil, aşkar sübut” mənasındadır; padşahlıq mənası deyil.
• مُّبِينٌ (mübin): “açıq-aydın, heç bir şübhəyə yer qoymayan”.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə, Allahın övladı olduğunu iddia edənlərə tutarlı bir sual və etirazdır. Yəni: “Yoxsa sizin ələ tuta biləcəyiniz açıq-aydın bir dəliliniz var?” Sizin bu sözünüz hansı kitaba, hansı peyğəmbərə, hansı ağıl və ya nəqlə əsaslanır? Əgər doğru danışırsınızsa, gətirin o aşkar sübutu! Halbuki onların nə bir ilahi kitabı, nə bir peyğəmbəri, nə də sağlam bir dəlili bu iddianı təsdiqləyir. Bu söz yalnız əsassız bir uydurma və zənndən ibarətdir.

Bu ayə bizə öyrədir ki, iman və inanc məsələlərində hər hansı bir iddia yalnız dəlilə, sübuta və haqqa əsaslanmalıdır. Allah haqqında danışarkən tərif və sifətləri Onun Özünün bildirdiyi kimi qəbul etmək lazımdır; nəfsin istəyinə, ata-baba adətinə və ya cəmiyyətin təzyiqinə görə deyil. Quran bizə bu ölçünü verir: hər sözün arxasında bir dəlil olmalıdır. Bu, həm ağıl sahibləri üçün bir şərəf, həm də qəlblər üçün bir rahatlıqdır. Çünki haqqa əsaslanan inam insanı şübhədən, qorxu və çaşqınlıqdan qurtarır, ona əmin-amanlıq və ləzzət bəxş edir.

Ey insan! Quran səni düşünməyə, araşdırmağa və haqqı tapmağa dəvət edir. Allahın kəlamı elə bir nurdur ki, onun işığında hər şey aydınlaşır. Gəl, bu nurdan bəhrələn; sözünü dəlilə, qəlbini yəqinə bağla. Bil ki, Allah Özü Özünü bizə tanıtdığı kimi tanımaq ən gözəl yol, Onun razı qaldığı iman isə ən şirin nemətdir.