Surat As-Saffat — Ayat 157

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَأْتُوا : mula padha gawanen, padha tekakna.
• بِكِتَابِكُمْ : karo kitabmu, yaiku kitab utawa tulisan sing dadi dhasar lan bukti panemumu.
• إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ : yen kowe kabeh pancen wong sing bener, temen, lan ora goroh.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isine tantangan saka Gusti Allah marang wong-wong sing maido lan mbantah babagan dina kebangkitan sarta babagan sing wis diterangake ing Al-Qur'an. Wong-wong mau padha ngaku duwe dhasar lan bukti kanggo panemune. Mula Gusti Allah banjur ngandika: yen kowe pancen bener lan duwe dhasar sing kuwat, gawanen kitabmu sing asale saka Gusti Allah sing bisa dadi bukti kanggo omonganmu iku. Tegese, yen ana kitab liya saka Gusti Allah sing nyengkuyung panemumu, tekakna lan tuduhna. Yen ora bisa ngetokake bukti, mula jelas yen omonganmu iku mung goroh lan ora ana dhasare. Ayat iki nuduhake yen kabeh dakwaan kudu adhedhasar bukti sing bener, lan ora kena mung nganggep-nganggep utawa ngetutake hawa nepsu. Al-Qur'an dhewe wis dadi bukti sing paling kuwat lan paling cetha, mula sapa wae sing mbantah kudu ngetokake bukti sing padha kuwate, lan iku ora bakal bisa ditindakake.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen saben omongan lan dakwaan kudu adhedhasar bukti sing bener, ora cukup mung nganggep utawa ngetutake omongane wong liya.
• Nuduhake kaluhurane Al-Qur'an minangka bukti sing paling kuwat; ora ana kitab liya sing bisa nandhingi.
• Nggugah kita supaya tansah jujur lan ora goroh, amarga goroh iku bakal kethok lan ora bisa ngetokake bukti.
• Nambahi keyakinan yen ajaran Islam iku bener lan kuwat, mula kita saya tresna lan saya mantep ngelakoni.
• Ngajak manungsa supaya mikir kanthi waras lan nggolek bebener, amarga bebener iku mesthi bisa dibuktekake.