Saffot surasi — Oyat 157

Kalimalarning ma'nolari:

• فَأْتُوا – keltiringlar, olib kelinglar.
• بِكِتَابِكُمْ – o'z kitoblaringizni (ya'ni, da'vongizni tasdiqlovchi ilohiy kitobni).
• إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ – agar rostgo'y bo'lsangizlar (da'vongizda chin bo'lsangizlar).

Tafsir:

Alloh taolo mushriklarga qat'iy e'tiroz va da'vat bilan murojaat qilib: "Agar sizlar (Allohning farishtalari Uning qizlaridir, degan yoki boshqa yolg'on da'volaringizda) rostgo'y bo'lsangizlar, unda o'z da'volaringizni tasdiqlovchi biror ilohiy kitobni keltiringlar-chi!" deya buyurmoqda. Ya'ni, ularning da'volari uchun hech qanday hujjat-dalil yo'q. Agar ular chin dildan da'vo qilayotgan bo'lsalar, Alloh tomonidan nozil qilingan biror kitobni keltirsinlar. Ammo ular bunga qodir emaslar, chunki ularning da'volari butunlay asossiz va xurofotdir. Bu oyat ularning yolg'onchiligini fosh qiluvchi va ularni ojiz qoldiruvchi dalildir. Chunki hech bir ilohiy kitob ularning shirk va yolg'on e'tiqodlarini tasdiqlamaydi.

Foydalar:

1. Har qanday da'vo yoki e'tiqodda dalil va hujjat talab qilinishi – Islom dinida aql va dalilga asoslanishning buyuk o'rni borligini ko'rsatadi.
2. Musulmon kishi o'z e'tiqodi va amallarida faqat haq va ishonchli manbalarga tayanishi lozimligi, xurofot va asossiz da'volardan hazar qilishi kerakligi o'rgatiladi.
3. Qur'onning o'zi eng buyuk mo''jiza va haq dalil ekanligi – u har qanday e'tirozga qarshi turuvchi, hech kim o'xshashini keltira olmaydigan ilohiy kitobdir.
4. Bu oyat musulmonlarni ilm olishga, dalil va hujjatlarga asoslanishga, shuningdek, har qanday bahs-munozarada adolat va haqiqatni izlashga undaydi.