سورت صافات — آیت 166

د معناوو بيان:

• المُسَبِّحُونَ: هغه څوک چې الله تعالی له ټولو نيمګړتياوو، عيبونو او هغو صفتونو څخه پاک او منزه بولي چې د هغه له شان او جلال سره نه خوښيږي.

د آيت تفسير:

په دې آيت کې الله تعالی د ملائکو د حال بيان کوي، چې دوی وايي: "او بېشکه مونږ خو یقیناً د الله تعالی تسبیح کوونکي يو." يعنې مونږ ملائکې الله تعالی له هر هغه څه څخه پاک او منزه ګڼو چې د هغه له جلال او کمال سره سمون نه خوري، لکه اولاد، شريک، ستړيا، خوب، هېرېدل، ظلم او داسې نور نيمګړتياوې. مونږ په دوامداره توګه د هغه تسبيح او تقديس کوو، او د هغه له حکم څخه هيڅکله نه سرغړوو. دا د ملائکو هغه صفت دی چې دوی يې په واسطه الله تعالی ته قرب حاصلوي، او دا د دوی عبادت او اطاعت دی.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته د ملائکو عبادت او اطاعت څخه درس راکوي، چې دوی تل د الله تعالی په تسبيح او تقديس بوخت دي، او مونږ بايد د دوی په څېر د الله تعالی د تسبيح او ذکر عادت خپل کړو.
• دا آيت د توحيد او د الله تعالی د پاکۍ په اهميت رڼا اچوي، چې مونږ بايد الله تعالی له هر ډول عيب او نيمګړتيا څخه پاک وګڼو، او د هغه په صفاتو کې هيڅ شک او ترديد ونه لرو.
• د ملائکو دا خبره مونږ ته د عاجزۍ او تواضع درس راکوي، چې څنګه دوی د الله تعالی په وړاندې په صفونو کې ولاړ وي او د هغه تسبيح کوي، نو مونږ هم بايد په خپلو عبادتونو کې منظم او دوامدار واوسو.