صافات سۈرىسى — ئايەت 166

1) لۇغەت ئىزاھاتى:

• الْمُسَبِّحُونَ: تەسبىھ ئېيتقۇچىلار، يەنى ئاللاھ تەئالانى ئۇنىڭغا لايىق كەلمەيدىغان ھەر قانداق نۇقسان ۋە ئەيبلىك سۈپەتلەردىن پاك دەپ ئېلان قىلغۇچىلار.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئاللاھ تەئالانىڭ پەرىشتىلەر توغرىسىدا بەرگەن خەۋىرىدۇر. ئۇلار ئۆزلىرىنىڭ ئاللاھقا قانداق ئىبادەت قىلىدىغانلىقىنى ۋە ئۇنىڭغا بولغان تەنزىھ (پاك دەپ بىلىش) ئەقىدىسىنى بىلدۈرىدۇ.

ئۇلار ئېيتىدۇ: بىز ھەممىمىز ئاسماندا مەلۇم بىر مەقامغا ئىگە، ھەر بىرىمىزنىڭ ئۆز ئورنى بار. بىز ئاللاھقا ئىبادەت ۋە ئىتائەت قىلىشتا سەپ-سەپ بولۇپ تىزىلىپ تۇرىمىز، ھېچ ۋاقىت بۇيرۇقتىن چىقمايمىز. ھەمدە بىز ئاللاھ تەئالانى ئۇنىڭغا لايىق كەلمەيدىغان ھەر قانداق سۈپەت ۋە نۇقسانلاردىن پاك دەپ ئېلان قىلىمىز، ئۇنىڭ زاتىغا، سۈپەتلىرىگە ۋە ئىشلىرىغا ھېچقانداق ئەيب قوشمايمىز.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، پەرىشتىلەر ئاللاھقا قانداق ئىتائەت قىلىۋاتقان بولسا، بىزمۇ ئۇلارغا ئوخشاش ئاللاھنى پاك دەپ بىلىشىمىز، ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇشىمىز ۋە ئىبادەتتە سەمىمىي بولۇشىمىز كېرەك. ئاللاھنى تەسبىھ قىلىش — ئۇنى ھەر قانداق نۇقسان ۋە كەمچىلىكتىن پاك دەپ بىلىش، ئۇنىڭ ئۇلۇغلۇقىنى ئېتىراپ قىلىش ۋە قەلبىمىز، تىلىمىز ۋە ئەمەلىمىز بىلەن ئۇنى ئۇلۇغلاشتۇر.

ئاللاھ تەئالا بىزنى پەرىشتىلەرگە ئوخشاش ئۇنىڭغا سەمىمىي ئىبادەت قىلغۇچىلاردىن قىلسۇن، تىلىمىزنى ئۇنىڭ تەسبىھى بىلەن، قەلبىمىزنى ئۇنىڭ مۇھەببىتى بىلەن ۋە ئەمەلىمىزنى ئۇنىڭ رازىلىقى ئۈچۈن قىلىنغان ياخشى ئەمەللەر بىلەن نۇرلاندۇرسۇن. ئامىن.