Suurah As-Saaffaat — Aayad 166

Macnaha ereyada:

• الْمُسَبِّحُونَ: kuwa xuseeya ceeska (tasbiixda) Ilaahay, kana nadiifiya Sifooyin kuma habboona.

Tafsiirka:

Malaa'igtu waxay sheegaysaa in iyagu ay yihiin kuwa Ilaahay ka nadiifiya wax kasta oo kuma habboona, sida shurako (la wadaajin), ilmo, naqis, iyo wax kasta oo yareeya weynaantiisa. Waxay ku tasbiixsadaan Ilaahay oo ay ku xusaan ceeskiisa habeen iyo maalin, iyagoo ka nadiifinaya wax kasta oo aan u qalmin. Tani waa faallo ku xigta aayadda hore ee ay sheegeen inay yihiin kuwa saf isku xiga ee caabuda Eebbe, taasoo muujinaysa inay ku sugnaadeen darajooyin kala duwan oo cibaado ah, qaarkood saf isku xiga, qaarna tasbiixda ku mashquulsan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Tasbiixda Ilaahay waa cibaado weyn oo ay sameeyaan malaa'igtu si joogto ah, taasoo ina baraysa in aan ku dadaalno xuska Ilaahay oo aan ku tasbiixsano, maxaa yeelay waa ammaan iyo nadiifin lagu xusayo Eebbe.
2. Ilaahay waa ka nadiifsan yahay wax kasta oo naqis ah, sidaas darteed waa in aan ka fogaannaa in aan u nisbeeyno wax aan u qalmin, isla markaana aan ku nadiifinno sifooyinkiisa fiican.
3. Malaa'igtu waxay ku faani kartaa cibaadadeeda, taasoo ina dhiirigelinaysa in aan ku faano cibaadadeenna iyo xuskayaga Ilaahay, oo aan u dadaalno in aan noqonno kuwa Ilaahay ku xusa oo ka nadiifiya wax kasta oo kuma habboona.
4. Cibaadada Ilaahay waxay ku jirtaa darajooyin kala duwan, sida saf isku xigga iyo tasbiixda, taasoo ina tusinaysa in aan ku dadaalno noocyo kala duwan oo cibaado ah si aan ugu dhawaanayno Ilaahay.