Saffot surasi — Oyat 166

Kalimalarning ma'nolari:

• Al-Musabbihun: Allohni har qanday kamchilik, nuqson va O'ziga xos bo'lmagan sifatlardan poklab, ulug'lab zikr qiluvchilar.

Tafsir:

Ushbu oliy martabali oyatda farishtalar o'zlarining Alloh huzuridagi maqomlari va vazifalarini bayon qilmoqdalar. Ular aytadilar: "Bizdan birortamiz yo'qki, osmonda ma'lum bir maqomi bo'lmasin. Biz Allohning ibodati va toatida saf-saf bo'lib turuvchilarmiz. Va albatta, biz Allohni har qanday kamchilikdan, nuqsondan va Unga xos bo'lmagan barcha sifatlardan poklab, ulug'lab tasbeh aytuvchilarmiz."

Farishtalar o'zlarining uch xil buyuk fazilatlarini zikr qiladilar: birinchisi - ularning har biri uchun osmonda ma'lum maqom borligi; ikkinchisi - ular Allohning huzurida saf tortib, Uning ibodatida doimiy turishlari; uchinchisi - ular Allohni har qanday noloyiq sifatlardan poklab, tasbeh aytishlari. Bu orqali ular insonlarga ham o'rnak ko'rsatadilar.

Foydalar:

• Farishtalar kabi biz ham Allohni har qanday kamchilikdan poklab, Uning buyukligini e'tirof etishimiz lozim. Bu bizning imonimizni mustahkamlaydi va qalbimizni Allohga yaqinlashtiradi.
• Allohning ibodatida saf-saf bo'lib turish - musulmonlarning jamoaviy ibodatlarida, ayniqsa namozda, birlik va ittifoqlikni o'rgatadi.
• Tasbeh aytish - dilni yumshatadi, qalbni Allohga bog'laydi va insonni gunohlardan poklaydi. Har kuni Allohni zikr qilish orqali biz ham farishtalarga o'xshab, Allohning sevimli bandalaridan bo'lishga intilamiz.
• Ushbu oyat bizga o'rgatadiki, har bir insonning Alloh huzurida ma'lum bir maqomi bor. Bu maqomni yuksaltirish esa faqat ibodat, toat va Allohni poklab zikr qilish orqali mumkin.