Surja Es-Saffat — Ajet 47

Kuptimet e fjalëve:

• Gavl (غَوْل): dëm, sëmundje, dhimbje koke, ose çdo gjë që shkakton dëmtim të trupit apo mendjes. Në thelb, do të thotë shkatërrim.
• Junzefûn (يُنزَفُون): prej tyre u humbet mendja për shkak të dehjes, sikurse njeriu që i rrjedh gjaku dhe i dobësohet trupi.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar, duke përshkruar verën e Xhennetit dhe kënaqësitë e saj, thotë se ajo nuk është si vera e kësaj bote. Ajo është e pastër dhe e bardhë, e shijshme për ata që e pinë, por nuk ka në të asnjë dëm për trupin apo mendjen. Nuk u shkakton dhimbje koke, nuk u merr mendjen, nuk i bën të humbasin vetëdijen dhe nuk i sjell ata në gjendje dehjeje siç ndodh me verën e kësaj bote. Përkundrazi, ajo është kënaqësi e pastër dhe lumturi e plotë, pa asnjë efekt negativ. Besimtarët në Xhennet e pinë atë me qetësi dhe kënaqësi të plotë, duke shijuar shijen e saj të mrekullueshme, pa frikë nga asnjë pasojë e keqe.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Mëshira e Allahut ndaj robërve të Tij besimtarë është e pakufishme, sepse Ai ua ka bërë të lehtë rrugën drejt Xhennetit dhe u ka premtuar atyre kënaqësi të pastra pa asnjë të metë.
2. Kjo na mëson se kënaqësitë e vërteta dhe të përhershme janë vetëm tek Allahu dhe në atë që Ai ka përgatitur për robërit e Tij të devotshëm, ndërsa kënaqësitë e kësaj bote janë të përkohshme dhe shpesh të përziera me dëme.
3. Ajeti na bën të kuptojmë se Islami kujdeset për mendjen dhe trupin e njeriut, duke i mbrojtur ata nga çdo gjë që i dëmton, siç është dehja dhe humbja e mendjes.
4. Na nxit që të përpiqemi për të fituar Xhennetin, duke bërë vepra të mira dhe duke iu larguar gjërave që Allahu i ka ndaluar, sepse shpërblimi atje është i pamasë dhe i përjetshëm.