Saffot surasi — Oyat 47

Kalimalarning ma'nolari:

• G'avl: halokat, zarar, dard va og'riq ma'nolarini bildiradi. Jannat sharobida bunday narsalar bo'lmaydi.
• Yunzafun: aqlni ketkazadigan mast qilish, hushni yo'qotish ma'nosini anglatadi.

Tafsir:

Jannat ahlining majlislarida ularga oqib turgan anhorlardan olingan sharob kosalari aylantiriladi. Bu sharob dunyodagi sharoblardan butunlay farq qiladi. Unda hech qanday zarar, dard, og'riq va halokat yo'q. Uning ichuvchilariga na bosh og'rig'i yetadi, na tanaga biror ziyon yetkazadi. Bundan tashqari, bu sharob ularning aqllarini olib qo'ymaydi, mast qilmaydi va hushlarini yo'qotmaydi. Balki ular undan zavqlanadilar, lazzat oladilar, ammo aql-idroklari butunligicha qoladi. Bu esa jannat sharobining dunyo sharobidan eng katta farqidir — dunyo sharobi aqlni ketkazadi, tanaga zarar yetkazadi, janjal va adovatga sabab bo'ladi, jannat sharobi esa sof lazzat va rohatdir.

Foydalar:

• Alloh taolo o'z bandalariga jannatda shunday ne'matlar ato etadiki, ular dunyodagi har qanday lazzatlardan pok va begunohdir. Bu mo'minlarga katta bashoratdir.
• Islom dini inson aqli va salomatligini himoya qilishga alohida e'tibor beradi. Jannat sharobining aqlga zarar yetkazmasligi, islomning aql-idrokni qadrlashini ko'rsatadi.
• Dunyoda harom qilingan narsalar — ayniqsa aqlni ketkazadigan ichimliklar — inson uchun zararli ekani, ularning o'rniga jannatda pok va foydali ne'matlar berilishi Allohning rahmati va hikmatini namoyon etadi.
• Bu oyat mo'minlarni sabr qilishga va dunyoning o'tkinchi lazzatlaridan tiyilishga undaydi, chunki ularning evaziga jannatda abadiy va beg'ubor ne'matlar bor.