Ас-Саффат сүрәсе — Аять 47

Сүзләрнең мәгънәләре:

• غَوْلٌ — авыру, зарар, бәла; яки акылны алып китүче, кешене һәлак итүче нәрсә.
• يُنزَفُونَ — аларның акыллары эчеп югала, исерткеч тәэсиреннән акыллары китә.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә җәннәт шәрабенең дөнья шәрабеннән тулысынча аерылып торуын хәбәр итә. Җәннәт шәрабында бернинди зарар, авыру, баш авыртуы яки акылны югалту кебек нәрсәләр юк. Дөньядагы шәраб кешенең акылын ала, авыруларга, низагларга китерә, ә җәннәт шәрабы — пакь, ләззәтле эчемлек, ул кешегә тик шатлык һәм рәхәтлек кенә китерә. Аны эчүчеләрнең акылларына бернинди зыян килми, алар аңнан исермиләр һәм акылларын югалтмыйлар. Бу — Аллаһы Тәгаләнең мөэмин бәндәләренә әзерләгән олугъ нигъмәтләренең берсе.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Җәннәт нигъмәтләре дөньядагылардан бик югары дәрәҗәдә, аларда һәртөрле кимчелектән пакьлек бар.
• Ислам динендә кешенең акылын саклау — иң мөһим принципларның берсе, шуңа күрә дөньяда акылны югалта торган эчемлекләр тыелган, ә җәннәттә аларның урынына пакь, зарарсыз эчемлекләр биреләчәк.
• Аллаһы Тәгалә үз колларына карата чиксез рәхимле, Ул аларга тик файдалы һәм ләззәтле нәрсәләрне генә бирәчәк.