سوره صافات — آیه 47

معانی کلمات:

• غَوْل: به معنای آسیب، بیماری، یا هلاککننده است؛ چیزی که انسان را از بین ببرد یا به او گزند برساند.
• یُنزَفون: از ریشه «نَزف» به معنای از بین رفتن عقل بر اثر مستی است؛ یعنی عقلشان زایل و دچار سردرد و بیحالی نشوند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه شریفه، ویژگیهای شراب بهشتی را بیان میکند تا مؤمنان را به نعمتهای جاودانهاش امیدوار سازد. برخلاف شراب دنیا که پیامدهای زیانباری مانند سردرد، از دست رفتن عقل، دشمنی و کدورت به همراه دارد، شراب بهشتی کاملاً پاک و بیآسیب است. در آن هیچگونه درد، بیماری، یا عاملی که به جسم یا جان انسان آسیب برساند، وجود ندارد. همچنین نوشیدن آن عقل را زایل نمیکند و مستی و بیخردی به بار نمیآورد؛ بلکه لذتی خالص و آرامشی کامل برای بهشتیان فراهم میآورد. این توصیف، نشاندهنده کمال نعمتهای الهی در سرای آخرت است که هیچ نقص و عیبی در آن راه ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

1. کمال نعمتهای بهشتی: خداوند برای اولیای خود نعمتهایی خلق کرده که از هر عیب و نقصی پاک است؛ این نشانه محبت و کرامت الهی نسبت به بندگان مؤمن است.
2. تفاوت دنیا و آخرت: لذتهای دنیوی همواره با آمیختهای از رنج و ضرر همراهاند، اما لذتهای اخروی خالص و جاودانهاند؛ پس انسان باید دل به نعمتهای باقی ببندد، نه فانی.
3. اهمیت عقل و سلامت: اسلام به سلامت عقل و جسم اهمیت فراوان میدهد و هر چیزی که به آنها آسیب برساند، مانند مسکرات، حرام شده است؛ این نشانه رحمت و حکمت خداوند در تشریع احکام است.
4. امیدواری به رحمت الهی: این آیه مؤمنان را به تلاش برای رسیدن به چنین نعمتهای پاکیزهای ترغیب میکند و امید را در دلهای آنان زنده میسازد که پاداش الهی فراتر از تصورات بشری است.