Sâffât Suresi — Ayet 47

Kelime Anlamları:

• Ğavl (غَوْل): Zarar, hastalık, helâk eden şey; içki sebebiyle insana ulaşan kötülük ve acı.
• Yünzefûn (يُنزَفُونَ): Akıllarını kaybetmek, sarhoşluktan dolayı şuuru yitirmek.

Tefsir:

Bu mübarek âyet, Allah Teâlâ'nın takva sahibi kullarına vaad ettiği cennet nimetlerinden birini, o eşsiz ve benzersiz içkiyi anlatmaktadır. Dünyadaki içkilerin aksine, cennet şarabı tertemiz, lezzetli ve tamamen zararsızdır. Orada ne baş ağrısı vardır ne de mide bulantısı; ne akıl giderir ne de insanı pişman eder. Cennet ehli bu içkiden içer, lezzet alır, keyiflenir; fakat akılları yerinde, bedenleri sapasağlam kalır. Dünyadaki sarhoşluk veren, insanı kendinden geçiren, sonunda baş ağrısı ve sıkıntıya boğan o kötü içkilerden hiçbir iz yoktur orada. Bu, Allah'ın rahmetinin bir tecellisidir: O, kullarına öyle bir nimet verir ki, onda hiçbir eksiklik, hiçbir kusur bulunmaz. İşte Müslüman'ın gözü bu nimete dikilmelidir. Dünyanın geçici ve zararlı lezzetlerine aldanıp da ebedî ve tertemiz lezzetleri kaçırmamalıdır. Bu âyet, bize cennetin ne kadar mükemmel bir yer olduğunu hatırlatırken, aynı zamanda dünyadaki haram ve zararlı şeylerden uzak durmanın ne kadar önemli olduğunu da öğretir. Çünkü asıl kurtuluş, Allah'ın emirlerine uymak ve O'nun vaad ettiği bu güzel yurda kavuşmaktır.