سورت صافات — آیت 52

د کلمو معناګانې:

• يَقُولُ: وايي (په دې آيت کې له هغه ملګري څخه روایت کېږي چې په دنيوي ژوند کې يې له مومن سره ملګرتيا درلوده).
• أَإِنَّكَ: آيا ته (د استعجاب او انکار په معنا).
• لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ: له هغو کسانو څخه يې چې د قيامت او بيا ژوندي کېدو تصديق کوي.

د آيت تفسير:

دا آيت د هغه مومن او کافر ملګري د خبرې يوه برخه ده چې په دنيوي ژوند کې يې يو له بل سره ملګرتيا درلوده. کافر ملګري به مومن ته په استهزا او طنز سره ويل: آيا ته په رښتيا له هغو کسانو څخه يې چې د بيا ژوندي کېدو، حساب او جزا تصديق کوې؟ آيا ته باور لرې چې کله مړه شو، خاورې او هډوکي شو، بيا به ژوندي کېږو او د خپلو کړنو حساب به ورکوو؟ دا خبره د کافر له نظره دومره عجيبه او مسخره وه چې په ملنډو يې اورېده، ځکه هغه د مرګ نه وروسته ژوند ناشونی ګاڼه. خو مومن په خپل ايمان کې کلک و او د الله تعالی په قدرت يې باور درلود چې لومړی ځل يې له نشتوالي څخه پيدا کړل، نو بيا يې ژوندي کول هم ډېر اسان دي.

فايدې:

1. دا آيت د قيامت د ورځې د تصديق پر اهميت دلالت کوي، ځکه چې دا د ايمان بنسټيزه برخه ده او پرې باور کول د مسلمان د ژوند لارښوونه کوي.
2. په دې پوهېږو چې کافرانو تل د حق پيغام په استهزا او ملنډو سره ځواب ورکړی، خو مومنان بايد په خپل ايمان کې ثابت قدم پاتې شي او د ملنډو له امله زړه مات نه کړي.
3. دا آيت مومنانو ته تسلي ورکوي چې که دنيا کې د کافرانو له خوا مسخره کېږي، نو په آخرت کې به د هغوی برخليک ښه وي او کافر به په خپل عمل پښېمانه شي.
4. د آخرت تصديق د انسان ژوند ته معنا ورکوي او هغه له ګناهونو منع کوي، ځکه چې پوهېږي هر څه به حساب ورکوي.