சூரா அஸ்-ஸாஃப்பாத் — வசனம் 52

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• يَقُولُ – (அவன்) கூறுகிறான்
• أَإِنَّكَ – நீ தானா (வியப்பும் கேள்வியுமாக)
• لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ – உண்மைப்படுத்துபவர்களில் (நீங்கள்) நிச்சயமாக உள்ளவர்களில் ஒருவரா?

விளக்கம்:

இந்த வசனம் மறுமை நாளை நம்பும் ஒரு நல்ல மனிதரைப் பற்றியும், அவரைப் பரிகாசம் செய்த நண்பனைப் பற்றியும் கூறுகிறது. அந்த நண்பன் இவரிடம் கேலியாகவும் ஏளனமாகவும் கூறினான்: "நீ உண்மையிலேயே மரணத்திற்குப் பின் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவோம் என்று நம்புகிறவர்களில் ஒருவனா? மக்கள் இறந்து மண்ணாகி, எலும்புகளாகச் சிதறிப்போன பிறகு மீண்டும் எழுப்பப்பட்டு, கணக்குக் கேட்கப்பட்டு, செய்த செயல்களுக்கு ஏற்ப கூலியும் தண்டனையும் பெறுவார்கள் என்று நீ உண்மையாகவே நம்புகிறாயா?"

இது முற்றிலும் அபத்தமானது என்று அவன் கருதினான். ஏனெனில் அவன் இறைவனின் வல்லமையை உணரவில்லை; மரணத்திற்குப் பின் வாழ்க்கை உண்டு என்பதை அவனது அறிவு ஏற்க மறுத்தது. ஆனால் அந்த நல்ல மனிதர் உறுதியாக நம்பினார்; அவர் மறுமையின் மீதான நம்பிக்கையில் உறுதியாக இருந்தார். இந்த வசனம், அந்த நல்ல மனிதர் தனது நண்பனின் பரிகாசத்தைப் பொறுமையுடன் தாங்கி, உறுதியாகப் பதில் கூறியதையும், இறுதியில் அந்த நண்பன் தண்டிக்கப்பட்டதையும், தான் சொர்க்கத்தில் நுழைந்ததையும் நினைவுகூர்கிறது.

பயன்கள்:

1. மறுமை நாளின் மீதான நம்பிக்கை ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் அடிப்படை நம்பிக்கைகளில் ஒன்றாகும்; அதைப் பரிகாசம் செய்வது பெரும் பாவமாகும்.
2. நல்லவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சோதனைகளில் பரிகாசமும் ஏளனமும் அடங்கும்; இதைப் பொறுமையுடன் சகித்துக்கொள்ள வேண்டும்.
3. மறுமையை நம்புவது மனிதனுக்கு நல்லொழுக்கத்தையும், பொறுப்புணர்வையும், நன்மை செய்வதில் உறுதியையும் அளிக்கிறது.
4. இறைவனின் வல்லமை மரணத்திற்குப் பின் மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பதைச் சாத்தியமாக்குகிறது; அதைச் சந்தேகிப்பது அறிவீனமாகும்.
5. நல்லவர்களின் முடிவு சொர்க்கம்; பரிகாசம் செய்பவர்களின் முடிவு நரகம் என்பது இறைவனின் நீதியான தீர்ப்பாகும்.