Ас-Саффат сүрәсе — Аять 58

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَفَمَا — "Әллә без... түгелме?" — бу сорау кире кагу (инкяр) мәгънәсендә килә, ягъни раслау өчен кулланыла.
• بِمَيّتِينَ — "үлүчеләр" яки "үләчәкләр" дигән мәгънәне бирә.

Аять тәфсире:

Бу аять — җәннәт әһелләренең сүзе. Алар, җәннәттәге нигъмәтләр эчендә булып, бер-берсенә карап әйтәләр: "Әллә без инде үлүчеләр түгелме?" Ягъни: "Безгә үлем юк инде, без мәңгегә калдык!" Бу — аларның шатлыгын һәм сөенечен белдерүче сорау формасындагы раслау. Алар дөньяда вакытта үлемнең һәркемгә киләчәген белә иделәр, әмма хәзер, җәннәттә мәңгелек тормышка ия булып, алар үзләренең бүтән беркайчан да үлмәячәкләренә инаналар. Бу сүзләр аларның элекке куркуларыннан тулысынча азат ителүләрен һәм мәңгелек рәхәттә булуларын күрсәтә. Бу — Аллаһының аларга биргән иң зур бүләге: үлемсезлек һәм мәңгелек тормыш.

Аятьтән алынган файдалар:

• Җәннәттә үлем юк — бу мөэминнәр өчен иң зур шатлык һәм Аллаһының рәхмәтенең чиксезлеген күрсәтә.
• Мөэмин кеше дөньяда үлемне кайгыртып яшәми, чөнки ул Аллаһының вәгъдәсенә ышана: аның өчен мәңгелек тормыш әзерләнгән.
• Бу аять кешеләрне дөньядагы үткенчел рәхәтләргә алданып калмаска, ә мәңгелек тормышка әзерләнергә өнди.
• Җәннәт нигъмәтләре — Аллаһының тәкъва колларына биргән олы бүләге, һәм алар анда мәңгегә калырлар.