Surat As-Saffat — Ayat 60

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• الْفَوْزُ : kasil kang gedhe, kamenangan, utawa kabegjan kang sampurna.
• الْعَظِيمُ : kang gedhe banget, ora ana kang madhani.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih dadi bagian saka critane wong-wong mukmin kang ana ing suwarga. Sawise padha ngrasakake nikmating suwarga kang langgeng, padha ngucapake ukara iki minangka puji syukur marang Allah. Tegese: "Satemene iki kabeh — yaiku mlebu suwarga, urip langgeng ing kono, ora mati maneh kajaba pati kang sepisan ing donya, lan ora bakal disiksa maneh sawise mlebu suwarga — iku pancen kamenangan kang gedhe banget lan ora ana kang bisa nandhingi."

Dadi, ayat iki nggambarake rasa bungah lan syukure para ahli suwarga marang kanugrahaning Allah. Wong-wong mau ngerti yen kabegjan kang padha tampa iku dudu kabegjan biyasa, nanging kabegjan kang paling dhuwur, yaiku bisa mlebu suwarga, bisa urip langgeng ing kono, lan bisa slamet saka siksa neraka. Iki kabeh minangka wujud katresnan lan welase Allah marang para hamba kang padha iman lan taat.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen ganjaraning wong mukmin kang taat marang Allah iku gedhe banget, yaiku suwarga kang langgeng lan kebak nikmat.
• Wong kang ngerti babagan iki mesthi saya tambah semangat kanggo ngibadah lan nglakoni kabecikan, amarga ngerti yen sabar ing donya iki bakal diganti karo kabegjan kang ora ana pungkasane.
• Ayat iki uga nduduhake yen Islam iku agama kang kebak pangarep-arep lan kabegjan. Allah ora mung menehi ujian, nanging uga nyawisake ganjaran kang gedhe kanggo wong-wong kang sabar lan setya.
• Kanthi mangerteni ayat iki, ati dadi tentrem lan saya cedhak marang Allah, amarga ngerti yen kabeh pangorbanan ing donya iki ora bakal muspra.