سورت صافات — آیت 89

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• سَقِيمٌ: ناروغ، رنځور، یا هغه څوک چې ناروغي یې په بدن کې ښکاره وي.

تفسیر:

کله چې حضرت ابراهیم علیه السلام خپل قوم ته وویل چې تاسو د خپل عید او جشن لپاره ځئ، نو هغه غوښتل چې له دوی سره په دغه باطل کار کې ګډون ونه کړي. هغه د آسمان ستورو ته وکتل او فکر یې وکړ چې څنګه له دوی څخه ځان خلاص کړي. بیا یې دوی ته وویل: "زه ناروغ یم" — دا یوه ښکلې بهانه وه چې له دوی سره د بت پرستۍ په مراسمو کې له ګډون څخه ځان وساتي. ځینو مفسرینو ویلي چې دا ناروغي د طاعون ناروغي وه، ځکه چې د هغه قوم خلک له طاعون څخه ډېر تښتېدل. نو کله چې ابراهیم علیه السلام دا وویل، دوی هغه یوازې پرېښود او خپلو مراسمو ته لاړل. دا یوه تعریضي (کنایی) خبره وه، یعنې هغه په حقیقت کې ناروغ نه و، بلکې له دوی څخه د ځان د خلاصون لپاره یې دا وویل.

فایدې:

1. دا آیت مونږ ته ښیي چې د حق د بیان او د باطل له مراسمو څخه د ځان ساتلو لپاره کله کله داسې چل او تدبیر کارول کیدی شي چې دروغ نه وي، خو له شرعي اصولو سره سم وي.
2. حضرت ابراهیم علیه السلام د خپل قوم له باطلو دودونو څخه د ځان ساتلو لپاره داسې لاره غوره کړه چې له جګړې او شخړې پرته یې خپل مقصد ترلاسه کړ — دا مونږ ته د حکمت او نرمۍ درس راکوي.
3. دا آیت د دې خبرې ښکارندوی دی چې د ایمان خاوند باید له باطلو مجلسونو او مراسمو څخه ځان وساتي، حتی که د دې لپاره یې ځان ته ځینې تکلیفونه هم برداشت کړي.
4. د دې آیت څخه دا هم معلومیږي چې د پیغمبرانو ژوند له حکمت او تدبیر څخه ډک و، او دوی به د خپل دعوت د بریالیتوب لپاره داسې لارې چارې غوره کولې چې خلک یې ترې اغېزمن کېدل.