Surat As-Saffat — Ayat 89

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• سَقِيمٌ (saqīm): lara, nandhang sakit.
• إِنِّي (innī): satemene aku.
• فَقَالَ (faqāla): banjur dheweke (Ibrahim) ngucap.

1. Tafsir ayat:

Nalika Nabi Ibrahim a.s. didhawuhi metu dening kaumé kanggo nekani riyaya (perayaan) sing kebak kamusyrikan, dheweke kepengin ora melu. Mula dheweke nyawang lintang-lintang kanthi mikir lan golek alasan supaya ora melu. Banjur dheweke ngucap marang kaumé: "Satemene aku iki lara." Iki minangka cara ngomong ora langsung (ta'ridh) kanggo nyingkiri melu ing acara sing ora bener. Kaumé banjur ninggal dheweke lan lunga. Ing riwayat liya, kang dimaksud lara yaiku lara amarga ditatoni (tha'un), lan wong-wong ing jaman semana padha wedi banget marang penyakit tha'un, mula padha mlayu adoh saka dheweke. Kanthi cara iki, Allah paring dalan marang Nabi Ibrahim supaya bisa nglakoni apa sing dikarepake, yaiku ora melu ing kamusyrikan, tanpa kudu padu langsung karo kaumé.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Islam mulang supaya kita ngedohi kamusyrikan lan acara-acara sing ngrusak iman, sanajan kudu golek cara sing wicaksana.
• Kita bisa njupuk tuladha saka Nabi Ibrahim a.s. sing pinter ngatur cara (hikmah) nalika ngadhepi kahanan sing angel, tanpa ngapusi sing dadi larangan.
• Allah tansah paring dalan metu (jalan keluar) marang hamba-Né sing taqwa lan kepengin njaga agamané.
• Kisah-kisah para nabi ing Al-Qur'an iku dadi piwulang supaya kita tambah tresna marang Islam lan tambah yakin yen Al-Qur'an iku kitab sing kebak hikmah lan tuntunan urip.