سورت صافات — آیت 90

د کلمو معناګانې:

• فَتَوَلَّوْا: مخ شول، شا يې کړه.
• مُدْبِرِينَ: شا کړې، وتښتېدل.

د آیت تفسیر:

کله چې حضرت ابراهيم عليه السلام خپل قوم ته وويل چې زه ناروغه يم، نو دوی هغه پرېښود او د خپل اختر (جشن) په لور روان شول. دوی د هغه خبره ومنله او له هغه څخه يې شا کړه، په داسې حال کې چې هغه يې يوازې پرېښود. دوی نه پوهېدل چې ابراهيم د دوی له باطل عبادت څخه د خلاصون لپاره يوه چاره ګرځوي. دا د ابراهيم عليه السلام د حکمت او هوښيارتيا ښکارندويي ده چې د خپل قوم له شر څخه د ژغورلو لپاره يې داسې تدبير وکړ.

فايدې:

1. په دين کې د حکمت او تدبير کارول جايز دي، تر څو چې د حق د خپرولو او د باطل د له منځه وړلو لپاره وي.
2. د نبيانو عليه السلام ژوند موږ ته دا درس راکوي چې د حق د دفاع لپاره بايد هوښيارانه چلند وکړو، نه دا چې په احساساتو عمل وکړو.
3. کله چې يو مومن د الله تعالی په لاره کې تدبير کوي، نو الله تعالی يې ملاتړ کوي او برياليتوب ورکوي، لکه څنګه چې ابراهيم عليه السلام بريالی شو.
4. د باطل له خلکو څخه بېلتون او د هغوی له ناوړه چلند څخه ځان ساتل د مومن د ايمان يوه برخه ده.