سوره صافات — آیه 9

معانی کلمات:

• دُحُورًا: به معنای راندن و طرد کردن است؛ اصل «دَحر» به معنای دور کردن با خواری و ذلت است.
• وَاصِبٌ: به معنای دائمی و پایدار است؛ عذابی که هیچ گاه قطع نمیشود و پیوسته ادامه دارد.

تفسیر آیه:

این آیه ادامه سخن درباره شیاطین است که میخواهند به عالم بالا (ملأ اعلی) راه یابند و از سخنان فرشتگان خبری بشنوند. خداوند میفرماید که این شیاطین از هر سو رانده میشوند و با شهابهای آسمانی طرد میگردند تا نتوانند به اسرار آسمانها دست یابند. این طرد و راندن، هم در دنیا با شهابها انجام میشود و هم در آخرت، عذابی دردناک و همیشگی برای آنان فراهم است که هیچ پایانی ندارد. بنابراین، شیاطین نه تنها در دنیا از رسیدن به مقصود خود ناامید میشوند، بلکه در سرای دیگر نیز گرفتار عذابی جاودان خواهند بود.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که خداوند حافظ وحی و پیام خود است و هیچ نیرویی نمیتواند در آن تصرف کند یا از آن آگاه شود مگر به اذن او. این اطمینان میدهد که قرآن کریم در امان کامل از هرگونه تحریف و دستکاری است.
• آگاهی از این حقیقت که شیاطین از هر سو رانده شدهاند، دل مؤمنان را آرام میکند که وسوسههای آنان هر چند در دنیا وجود دارد، اما در نهایت شکستخورده و خوار خواهند بود.
• یادآوری عذاب دائمی برای دشمنان حق، انگیزهای برای بندگان است تا در مسیر اطاعت از خداوند استقامت ورزند و از وسوسههای شیطانی دوری کنند، چرا که عاقبت نیکوکاران رستگاری و عاقبت بدکاران عذابی است که هرگز پایان نمیپذیرد.