Ас-Саффат сүрәсе — Аять 93

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَرَاغَ — авышты, юнәлде, килеп керде.
• عَلَيْهِمْ — аларга (сыннарга).
• ضَرْبًا — сугу, кыйнау рәвешендә.
• بِالْيَمِينِ — уң кулы белән.

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам, кавеменең бәйрәмгә китүеннән файдаланып, аларның сыннарга табыну урынына килде. Ул сыннарга якынлашып, аларны уң кулы белән каты итеп суга башлады һәм ватык-җимерүгә тотынды. Аның бу эше — аларның гыйбадәт кылган нәрсәләренең хаксызлыгын һәм көчсезлеген исбатлау өчен иде. Ул сыннарның үзләренә дә, аларга табынучыларга да һичнәрсә эшли алмавын күрсәтергә теләде. Уң кулын куллануы — көч һәм ныклык символы, чөнки уң кул эш башкаруда көчлерәк була.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Таухид (Аллаһының берлеге) өчен көрәштә фидакарьлек һәм батырлык кирәклеге.
• Батыйлга (ялганга) каршы торуда актив булу һәм ачык чаралар күрү — пәйгамбәрләр юлы.
• Сыннарга табынуның мәгънәсезлеге: алар үзләрен дә, табынучыларын да якларга көчсез.
• Ибраһим галәйһиссәламнең тәвәккәллеге — хакыйкатьне яклау өчен куркуны җиңеп чыгу үрнәге.