سوره صافات — آیه 93

معانی کلمات:

• «فَرَاغَ»: مایل شد، روی آورد، قصد کرد.
• «ضَرْبًا بِالْيَمِينِ»: ضربه زدن با دست راست.

تفسیر آیه:

پس از آنکه ابراهیم علیهالسلام از بتپرستان کناره گرفت و آنان را به خاطر عبادت بتها سرزنش کرد، به بتهایشان روی آورد و با دست راست خود — که نیرومندتر و تواناتر از دست چپ است — آنها را به شدت مورد ضرب و کوب قرار داد و خردشان کرد. او این کار را نه از روی خشم و عصبانیت شخصی، بلکه برای اثبات بطلان عبادت این معبودان بیجان انجام داد؛ تا قومش درک کنند که این موجوداتِ ناتوان، نه سودی به کسی میرسانند و نه ضرری، و شایسته پرستش نیستند. این اقدامِ شجاعانه، مقدمهای بود برای دعوت آنان به توحید و رهایی از شرک و خرافهپرستی.

فواید و پیامهای آیه:

• شجاعت در راه حق و مبارزه با باطل، از ویژگیهای برجسته مؤمنان راستین است؛ حتی اگر در اقلیت باشند.
• بتها و معبودهای دروغین، هر قدر هم ظاهرشان بزرگ و باشکوه باشد، در برابر اراده و قدرت الهی و بندگان مخلصش هیچ ارزش و توانایی ندارند.
• انسان مؤمن باید در برابر خرافات و انحرافات فکری جامعه، بیتفاوت نباشد و با ابزارهای مشروع و درایت، به اصلاح بپردازد.
• استفاده از نیرو و تواناییهای خدادادی (مانند قدرت بدنی و هوش) در راه ترویج دین و دفاع از حقیقت، کاری پسندیده و مورد رضایت خداست.