صافات سۈرىسى — ئايەت 93

1) لۇغەت ئىزاھاتى:

• فَرَاغَ: مەيل قىلدى، يۈزلەندى، ئاستا ۋە مەخپىي ھالدا يېقىنلاشتى.
• ضَرْبًا: ئۇرۇش، ئۇرۇپ-سۇرۇش مەنىسىدە.
• بِالْيَمِينِ: ئوڭ قولى بىلەن. ئوڭ قول ئادەتتە كۈچلۈك ۋە ئىش قىلىشقا ئەڭ لايىق بولغان قول ھېسابلىنىدۇ.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام قەۋمىنىڭ مەككىدىن ئايرىلىپ كەتكەن پۇرسىتىدىن پايدىلىنىپ، ئۇلارنىڭ چوقۇنۇپ كەلگەن بۇتلىرىنىڭ يېنىغا ئاستا ۋە مەخپىي ھالدا يېقىنلاشتى. ئاندىن ئۇ ئۆزىنىڭ ئوڭ قولى بىلەن ئۇ بۇتلارنى كۈچلۈك ئۇرۇشقا باشلىدى. ئوڭ قول ئىش قىلىشتا كۈچلۈك ۋە ئۈنۈملۈك بولغاچقا، ئۇ ئۇلارنى پارچە-پارچە قىلىپ چاۋىپ تاشلىدى. ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام بۇ ئىشنى قەستەن قىلدى — ئۇ قەۋمىگە بۇ بۇتلارنىڭ ھېچقانداق كۈچ-قۇدرىتى يوقلۇقىنى، ئۇلارنىڭ ئۆزىنىمۇ قوغدايالمايدىغانلىقىنى، ئەگەر ئۇلار ھەقىقىي ئىلاھ بولسا ئۆزلىرىنى قوغدايدىغانلىقىنى ئەمەلىي ئىسپات بىلەن كۆرسىتىپ بەرمەكچى بولدى. بۇ ئارقىلىق ئۇ قەۋمىنىڭ بۇتلارغا چوقۇنۇشىنىڭ پۈتۈنلەي خاتا ئىكەنلىكىنى، ھەقىقىي ئىبادەتكە لايىق يېگانە زاتنىڭ ئاللاھ تائالا ئىكەنلىكىنى ئۇلارغا ئوچۇق ئوتتۇرىغا قويدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقەتنى ئوتتۇرىغا قويغاندا پەقەت سۆز بىلەنلا قالماي، ئەمەلىي ئىسپات ۋە دانالىق بىلەن ئىش قىلىش كېرەك. ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ بۇ قىلمىشى باتىل ئېتىقادلارنى يوقىتىش ۋە ھەقىقەتنى ئاشكارىلاش يولىدىكى ئۈلگە بولۇپ، ئۇنىڭ ئاللاھقا بولغان چىن ئىخلاسى ۋە ئىمانىنىڭ كۈچلۈكلۈكىنى كۆرسىتىپ بېرىدۇ. ئاللاھ تائالا ئۇنىڭغا بۇنداق جاسارەت ۋە ھېكمەتنى ئاتا قىلغان بولۇپ، بىز مۇسۇلمانلار ئۈچۈنمۇ ھەقىقەتنى قوغداش ۋە باتىلغا قارشى تۇرۇشتا ئۇنىڭدىن ئىبرەت ئېلىشىمىز كېرەك.