سورت ص — آیت 18

د کلمو معناګانې:

• سَخَّرْنَا: مونږ تابع کړل، په کار یې وګومارل.
• الْجِبَالَ: غرونه.
• يُسَبِّحْنَ: د داود علیه السلام له تسبیح سره یو ځای تسبیح وايي.
• بِالْعَشِيِّ: د ورځې وروستۍ برخه، د ماسپښین وروسته تر ماښامه.
• الْإِشْرَاقِ: د لمر ختو وخت، د ورځې لومړۍ برخه.

تفسیر:

الله تعالی خپل پیغمبر داود علیه السلام ته یوه لویه معجزه او ځانګړې فضیلت ورکړې وه، چې غرونه یې د هغه تابع کړي وو. دا غرونه به د داود علیه السلام له تسبیح سره یو ځای د الله تعالی تسبیح او پاکي بیانوله. دا کار به د ورځې په دواړو برخو کې کېده: د ورځې په لومړۍ برخه کې، کله چې لمر ختلو او د ورځې رڼا خپرېدله (الإشراق)، او د ورځې په وروستۍ برخه کې، کله چې ماښام راتلو (العشي). دا یوه ښکاره نښه وه چې الله تعالی د خپل پیغمبر په ویاړ او د هغه د دعوت د ملاتړ لپاره بې ژونده شیان هم په خبرو راوستي وو، چې د هغه سره یو ځای تسبیح وايي. دا د داود علیه السلام د مقام لوړوالی او د الله تعالی د قدرت څرګندونه وه، چې غرونه یې د هغه په ملتیا کې د الله تعالی تسبیح کوله.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د لامحدود قدرت ښکارندوی دی، چې هر څه یې په امر سره په خبرو راولي او د خپلو نیکو بندګانو د عزت لپاره هر څه کوي.
• داود علیه السلام ته د غرونو تابع کول مونږ ته دا درس راکوي چې الله تعالی خپل پیغمبران په معجزو سره پیاوړي کوي، او مونږ باید د هغوی پر لار روان شو.
• د تسبیح اهمیت ښیي چې ټول مخلوقات، حتی غرونه، د الله تعالی تسبیح کوي، نو مونږ انسانان باید په ډېر زیات شوق سره د الله تعالی یاد او تسبیح وکړو.
• دا آیت مونږ ته د ورځې په پیل (الإشراق) او پای (العشي) کې د الله تعالی د یادولو ترغیب راکوي، ځکه دا وختونه د عبادت لپاره ډېر غوره دي.