Сад сүрәсе — Аять 18

Сүзләрнең мәгънәләре:

• سَخَّرْنَا — без буйсындырдык, хезмәтенә бирдек.
• مَعَهُ — аның белән бергә, аның тәсбихына кушылып.
• يُسَبِّحْنَ — алар (таулар) тәсбих әйтәләр, Аллаһны пакь дип белдерәләр.
• بِالْعَشِيِّ — кич вакытында, кояш баеганнан соң.
• وَالإِشْرَاقِ — иртәнге вакытта, кояш чыгып күтәрелгән чакта.

Аять тәфсире:

Без Дауд галәйһиссәламгә зур мөгҗизә бирдек: тауларны аңа буйсындырдык. Алар аның белән бергә Аллаһны тәсбих әйтәләр иде. Бу тәсбих ике вакытта — кич белән иртәнге кояш чыккан чакта була иде. Таулар — зур, каты, хәрәкәтсез җисемнәр, ләкин алар Дауд пәйгамбәрнең тәсбихына аваз биреп, Аллаһның олуглыгын таныталар иде. Бу — Аллаһның кодрәтенә ишарә: телсез тауларга да тәсбих көче бирелгән. Дауд галәйһиссәлам үзе дә таулар кебек нык итеп, Аллаһны һәрвакыт зекер итә иде, һәм аның бу зекере табигатьтәге барлык әйберләргә дә тәэсир итте.

Гыйбрәтләр:

• Аллаһ теләгән бәндәсенә гадәттән тыш кодрәт бирә ала, һәм бу — Аның чиксез көченә дәлил.
• Таулар кебек җансыз затлар да Аллаһны тәсбих итәләр, димәк, без — акыл ияләре — Аллаһны зекер итүдән туктамаска тиешбез.
• Иртә белән кич — Аллаһны зекер итү өчен иң хәерле вакытлар, шуңа күрә бу вакытларда тәсбих һәм дога кылуга игътибар итәргә кирәк.
• Аллаһның изге бәндәләре белән бергә бөтен галәм дә гармониядә була, бу — иманның кешегә генә түгел, ә тирә-юньгә дә файда китерүен күрсәтә.