Surat Sad — Ayat 18

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• سَخَّرْنَا (sakhkharnā): Ingsun (Allah) nundukake, nggawe manut, lan nata supaya tunduk marang kersane.
• يُسَبِّحْنَ (yusabbihna): Padha ngucap tasbih, yaiku nyebutake keluhuran lan kesucian Allah (Subhanallah).
• بِالْعَشِيِّ (bil-'asyiyyi): Ing wayah sore, yaiku wayah sawise srengenge miring nganti surup.
• وَالْإِشْرَاقِ (wal-isyrāq): Ing wayah esuk nalika srengenge lagi metu lan sumunar.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhakake babagan kanugrahan lan kamulyan kang diparingake marang Nabi Dawud 'alaihissalam. Allah ngendika menawa Panjenengane wis nundukake gunung-gunung supaya padha melu ngucap tasbih bareng karo Nabi Dawud. Gunung-gunung kang gedhe lan kukuh iku ora mung meneng, nanging padha memuji lan nyebutake keluhuran Allah, melu ngucapake tasbih bebarengan karo Nabi Dawud ing wayah sore lan wayah esuk nalika srengenge lagi sumunar. Iki nuduhake sepira gedhene kekuwatane Allah kang bisa nggawe makhluk-makhluk kang ora duwe lisan kanggo ngucap bisa melu ngucap tasbih. Kajaba iku, ing ayat sabanjure uga diterangake yen manuk-manuk padha diklumpukake lan melu tasbih bareng, kabeh padha tunduk marang kersane Allah lan nuruti apa kang ditindakake dening Nabi Dawud. Dadi, gunung lan manuk padha melu ngucap tasbih bareng karo Nabi Dawud ing wayah sore lan wayah esuk. Iki minangka tandha yen Nabi Dawud iku kalebu hamba kang dikasihi lan diistimewake dening Allah, nganti alam sekitar uga melu nyekseni lan memuji Allah bareng karo dheweke.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen tasbih lan dzikir iku ora mung ditindakake dening manungsa, nanging kabeh makhluk ing alam iki sejatine padha memuji Allah kanthi cara dhewe-dhewe.
• Kita diajak supaya sregep dzikir lan tasbih ing saben wektu, utamane ing wayah sore lan wayah esuk, amarga wektu-wektu iku kalebu wektu kang utama kanggo ngibadah.
• Kisah Nabi Dawud iki nuduhake yen wong kang cedhak karo Allah bakal diparingi kamulyan lan berkah kang gedhe, nganti alam sekitar uga melu ndhukung lan nyekseni kabecikane.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Welas, bisa nggawe gunung lan manuk padha tasbih, mesthi luwih-luwih Panjenengane bisa nuntun lan ngangkat drajate manungsa kang padha iman lan taqwa.
• Kita dadi tambah semangat kanggo nggatekake wektu, amarga saben wayah duwe kesempatan kanggo nyedhaki Allah liwat dzikir lan puji-pujian.