Сад сүресі — Аят 18

1. Сөздердің мағынасы:

• سَخَّرْنَا — бағындырдық, бойсұндырдық.
• الْجِبَالَ — таулар.
• يُسَبِّحْنَ — олар (таулар) Аллаһты дәріптеп, пәктейды.
• بِالْعَشِيِّ — күннің соңы, кеш мезгілі.
• الْإِشْرَاقِ — күннің шығу уақыты, таңның атысы.

1. Тәпсірі:

Аллаһ Тағала Дәуіт пайғамбарға (ғ.с.) ерекше мәртебе беріп, тауларды оған бағындырды. Дәуіт (ғ.с.) Аллаһты дәріптеген кезде, таулар да онымен бірге Аллаһты пәктеп, дәріптейтін. Бұл күннің екі мезгілінде — кешке қарай және таңертең күн шыққан кезде — болып отырды. Яғни, таулар Дәуіттің (ғ.с.) тәсбихына ілесіп, Аллаһты ұлықтап, Оның пәктігін мойындайтын. Бұл — Аллаһтың Дәуіт пайғамбарға берген ұлы кереметі әрі оның Аллаһқа деген шынайы құлшылығының айқын белгісі. Таулардың тәсбихы — жаратылыстың өзінің Жаратушысын дәріптеуінің керемет үлгісі.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Аллаһ Тағала Өзінің қалауымен жаратылысқа әсер етіп, оларды пайғамбарларына бағындыра алады. Бұл — Аллаһтың құдіретінің шексіздігін көрсетеді.
• Таулардың да, жалпы жаратылыстың да Аллаһты дәріптейтінін білдіреді. Бұл адамды ойландырып, өзінің де Жаратушысын ұдайы еске алып, дәріптеуге шақырады.
• Дәуіт пайғамбардың (ғ.с.) Аллаһқа деген құлшылығы соншалықты шынайы болды, тіпті табиғат та онымен бірге тәсбих айтты. Бұл — шынайы құлшылықтың қаншалықты әсерлі екенін көрсетеді.
• Күннің батуы мен шығуы сияқты табиғат құбылыстары Аллаһтың әмірімен болып жатқанын, әрі осы мезгілдерде Аллаһты дәріптеудің маңыздылығын ұғындырады.
• Бұл аят адамды Аллаһпен байланысын нығайтуға, Оны әрдайым еске алып, дәріптеуге ынталандырады.