සූරා සාද් — ආයාත් 18

වචනාර්ථ:

• سَخَّرْنَا – අපි යටත් කර දුන්නෙමු / වසඟ කර දුන්නෙමු.
• يُسَبِّحْنَ – ඔවුහු (කඳු) සුභ පවිත්රත්වය ප්රකාශ කරති (තස්බීහ් කියති).
• بِالْعَشِيِّ – සවස් කාලයේදී.
• الْإِشْرَاقِ – හිරු උදාවීමෙන් පසු ආලෝකය පැතිරෙන කාලයේදී (උදෑසන).

අර්ථ විවරණය:

නබි දාවූද් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තමාගේ පරමාධිපති වූ අල්ලාහ්ව සිහි කරමින් තස්බීහ් (සුභානල්ලාහ්) පැවසූ විට, අල්ලාහ් තආලා ඔහුට ලබා දුන් මහත් ගෞරවයක් හා ආශ්චර්යයක් ලෙස කඳු ද ඔහු සමඟ එක්ව තස්බීහ් කිරීමට පටන් ගත්තේය. එනම්, අල්ලාහ් තආලා කඳු දාවූද් නබිට යටත් කර දුන් අතර, ඒවා ඔහු සමඟ එක්ව උදෑසන හිරු උදාවී ආලෝකය පැතිරෙන වේලාවේදී සහ සවස් කාලයේදී අල්ලාහ්ගේ පවිත්රත්වය හා ශ්රේෂ්ඨත්වය ප්රකාශ කරමින් තස්බීහ් කළහ. මෙය කඳුවලට ඇසීම හා කථා කිරීමේ හැකියාවක් ලැබීම නොව, අල්ලාහ්ගේ බලයෙන් ඒවා දාවූද් නබිගේ තස්බීහ් ධ්වනිය සමඟ අනුනාද වීම හෝ ඒවායේ ඇති භෞතික ස්වභාවයට ගැළපෙන ආකාරයෙන් අල්ලාහ්ව මහිමයට පත් කිරීම සිදු විය. මෙමගින් දාවූද් නබිට ලැබුණු උත්තම තනතුර හා අල්ලාහ්ගේ බලයේ විශාලත්වය පැහැදිලි වේ. මෙම ආශ්චර්යය ඔහුගේ නබිත්වයේ සත්යතාවයට හා ඔහුගේ දිව්ය ගෞරවයට සාක්ෂියක් විය.

උපදේශනා හා පාඩම්:

1. අල්ලාහ් තආලා තම ගෞරවනීය නබිවරුන්ට විවිධ ආශ්චර්යයන් ලබා දී ඔවුන්ගේ තනතුරු උසස් කළේය. දාවූද් නබිට කඳු සහ පක්ෂීන් යටත් කර දීම එම ගෞරවයේ සලකුණකි.
2. ස්වභාවධර්මයේ සියලු දේ — කඳු, ගස්, ගල් — අල්ලාහ්ව මහිමයට පත් කරති. අපට ඒවායේ තස්බීහ් ඇසෙන්නේ නැතත්, ඒවා අල්ලාහ්ගේ පාලනයට යටත්ව පවතින බව විශ්වාස කළ යුතුය.
3. උදෑසන හා සවස අල්ලාහ්ව සිහි කිරීම (තස්බීහ්, ධික්ර්) ඉතා වටිනා ක්රියාවකි. දාවූද් නබි මෙම වේලාවන්හි අල්ලාහ්ව සිහි කළ අතර, අප ද එම වේලාවන්හි අල්ලාහ්ව සිහි කිරීමට පුරුදු විය යුතුය.
4. අල්ලාහ්ගේ බලය අතිමහත්ය. ඔහු කැමති නම් අජීවී වස්තූන් පවා තම මහිමය ප්රකාශ කරන සේ සලස්වයි. එබැවින් අප කිසිදු තත්වයකදී අල්ලාහ්ගේ බලය ගැන සැක නොකළ යුතුය.
5. අල්ලාහ්ගේ ධික්ර් (සිහිකිරීම) හදවතට සාමය හා සන්සුන් භාවය ගෙන දෙන අතර, එය ජීවිතයේ සෑම අවස්ථාවකදීම කළ යුතු වටිනාම ක්රියාවකි.