Сад сүрөсү — Аят 18

1. Кыргызча маанилери:

• سَخَّرْنَا: баш ийдирдик, моюн сундурдук, буйрукка баш ийгиздик.
• الْجِبَالَ: тоолор.
• يُسَبِّحْنَ: алар тасбих айтышат, Аллахты аруулашат.
• بِالْعَشِيِّ: кечки убакта, күн баткан маалда.
• الْإِشْرَاقِ: күн чыккан, күн нур чачкан убакта.

1. Түшүндүрмө:

Аллах Таала бул аятта Дауд пайгамбарга (ага Аллахтын тынчтыгы болсун) берген улуу мөөр-белгилердин бирин баяндайт. Аллах тоолорду Дауд пайгамбарга баш ийдирип, алар анын тасбихине кошулуп, Аллахты аруулап, ага кошулуп тасбих айтышкан. Бул тасбих күндүн акырында – кечки маалда, ошондой эле күндүн башында – күн чыгып, нур чачкан убакта болгон. Бул көрүнүш Дауд пайгамбардын Аллахка болгон жакындыгын, анын тили менен айткан мактоосуна бүт жаратылыштын – тоолордун – кошулуп, аны менен бирге Аллахты аруулаганын көрсөтөт. Бул Аллахтын кудуретинин жана Дауд пайгамбарга берген өзгөчө ырыскысынын далили.

1. Алынган пайдалар:

• Аллах Таала адам баласын жаратылыштан да жогору кылып, ага баш ийдирүү мүмкүнчүлүгүн бергенин билүү – бул ыйманды бекемдейт.
• Дауд пайгамбардын тасбихине тоолордун кошулушу – Аллахка жакын пенделердин дубасы менен айлана-чөйрөнүн да макул болушун көрсөтөт, бул адамды Аллахка болгон сүйүүгө жана такыбалыкка үндөйт.
• Тасбихтин эртең менен жана кечинде айтылышы – күнүмдүк жашоодо Аллахты эстен чыгарбоо, ар дайым Аны аруулоо зарылдыгын үйрөтөт.
• Жаратылыштын да Аллахты аруулаганы – адам баласынын Аллахка болгон ибадатында жалгыз эмес экенин, бүт аалам Ага баш ийе турганын сездирет, бул ыйманды жылуулукка жана үмүткө толтурат.