Sure Sâd — Ayet 18

Kelime Anlamları:

• Sahharne: Boyun eğdirdik, emrine verdik, hizmetine sunduk.
• Yüsebbihne: Tesbih ederler, Allah'ı noksan sıfatlardan tenzih ederler.
• Aşiyy: Akşam vakti, günün sonu.
• İşrak: Güneşin doğuşundan sonraki vakit, kuşluk zamanının başlangıcı.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Allah Teâlâ, Hz. Dâvûd'a (a.s.) verdiği büyük nimetlerden birini haber vermektedir: Dağları onun emrine boyun eğdirmiştir. Bu dağlar, Hz. Dâvûd'un tesbihine katılarak onunla birlikte Allah'ı tesbih ederlerdi. Bu tesbih, günün iki önemli vaktinde gerçekleşirdi: Akşam vakti (aşiyy) ve güneş doğduktan sonraki vakit (işrak). Yani dağlar, Hz. Dâvûd'un sesine eşlik ederek sabah ve akşam Allah'ı zikreder, O'nun yüceliğini haykırırlardı.

Bu, Hz. Dâvûd'a (a.s.) verilmiş büyük bir mucizedir. Cansız varlıklar olan dağlar, onun okuduğu Zebur'u ve tesbihlerini işitir, onunla birlikte Allah'ı tesbih ederlerdi. Bu durum, onun peygamberliğinin doğruluğuna ve Allah katındaki yüksek makamına delalet eder. Aynı şekilde kuşlar da toplanır, onun tesbihine katılırdı. Bu manzara, Hz. Dâvûd'un (a.s.) etrafında adeta bir tesbih halkası oluştururdu.

Âyetten Çıkarılan Faydalar:

1. Allah'ın Kudreti Sınırsızdır: Cansız dağları bile tesbih ettiren Allah, her şeye kadirdir. Bu, müminin kalbinde Allah'a olan güveni ve teslimiyeti artırır.
2. Zikrin ve Tesbihin Önemi: Hz. Dâvûd (a.s.) sabah ve akşam Allah'ı zikrederdi. Bu vakitler, zikir için en faziletli vakitlerdir. Mümin de bu vakitleri değerlendirerek Allah'ı anmalı, O'na yönelmelidir.
3. İnsanın Şerefi: Allah, peygamberlerine dağları ve kuşları boyun eğdirmekle insanın kâinattaki üstün konumunu göstermektedir. Bu, insanın yeryüzünde Allah'ın halifesi olduğunun bir işaretidir.
4. İbadette Birliktelik: Dağların ve kuşların Hz. Dâvûd'a (a.s.) katılması, cemaatle ibadetin ve birlikte zikrin güzelliğini hatırlatır. Müminler olarak bizler de camilerde, cemaatle namazda ve zikir meclislerinde bir araya gelerek bu manevi atmosferi yaşamalıyız.
5. Tevazu ve Şükür: Bu büyük nimetlere rağmen Hz. Dâvûd (a.s.) şükreden bir kuldu. Bizler de Allah'ın üzerimizdeki sayısız nimetlerini düşünmeli, O'na şükretmeli ve O'na karşı tevazu ile boyun eğmeliyiz.