سورت ص — آیت 17

د کلمو معناګانې:

• ذَا الْأَيْدِ: د قوت او توانا خاوند، په عبادت او د دښمن سره په مقابله کې.
• أَوَّابٌ: ډېر رجوع کوونکی، چې الله ته په توبه او اطاعت سره رجوع کوي.

تفسیر:

اى محمده! ته د هغو خبرو په مقابل کې صبر وكړه چې ستا دښمنان يې وايي او تا ته تكليف دررسوي، ځكه چې زه ستا مددګار يم. او ته زموږ د بنده داود ياد وكړه، هغه چې د قوت خاوند و؛ په دين كې يې قوت درلود، په عبادت كې يې قوت درلود او د دښمنانو په مقابله كې يې هم قوت درلود. هغه ډېر رجوع كوونكى و، چې الله ته به يې په توبه او هغو كارونو سره رجوع كوله چې د الله رضايت پکې و. دا ذكر د رسول الله صلى الله عليه وسلم لپاره تسليت او ښوونه ده، چې لکه څنګه چې داود عليه السلام په سختيو كې صبر وكړ او الله ته يې رجوع وكړه، ته هم همداسې وكړه.

فايدې:

• دا آيت مومنانو ته تسليت وركوي چې كله د دښمنانو له خوا تكليف ورته رسېږي، نو بايد صبر وكړي، ځكه چې الله تعالى د خپلو بندگانو مدد كوي.
• د انبياوو ذكر په قرآن كې زموږ لپاره د الهام او زده كړې سرچينه ده، چې له هغوى څخه د صبر او استقامت سبق واخلو.
• دا چې الله تعالى خپل بنده داود د "ذَا الْأَيْدِ" په صفت سره ياد كړى، دا ښيي چې په دين كې قوت او توانايي ډېره غوره صفت دى، او مومن بايد په عبادت او د حق په دفاع كې قوي وي.
• د "أَوَّاب" صفت زموږ لپاره دا پيغام لري چې الله ته رجوع كول او توبه كول د مومن له مهمو صفتونو څخه دي، او هر څوك چې الله ته رجوع وكړي، الله به يې مدد وكړي.