Sura Sad — Werset 47

Znaczenie słów:

• Al-Musṭafayn (الْمُصْطَفَيْنَ) – wybrani, wyróżnieni przez Boga spośród innych.
• Al-Akhyār (الْأَخْيَارِ) – najlepsi, najszlachetniejsi; liczba mnoga od *khayyir* (خَيِّر), czyli ten, który jest dobry i cnotliwy.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący mówi o Swoich wybranych prorokach i posłańcach, wspominając ich zaszczyt i wysoką pozycję, jaką im nadał. Oznajmia, że ci wybrańcy – wśród nich wspomniani wcześniej prorocy, tacy jak Dawid, Salomon, Abraham, Izaak i Jakub (niech będzie z nimi pokój) – zostali przez Niego szczególnie wyróżnieni i oczyszczeni. Bóg wybrał ich do posłuszeństwa i oddawania Mu czci, a także powierzył im misję przekazywania Jego przesłania ludziom. Ich serca były wypełnione pamięcią o życiu ostatecznym, co skłaniało ich do czynienia dobra, nawoływania do niego i przypominania o Dniu Sądu. W oczach Boga są oni spośród najlepszych i najczcigodniejszych stworzeń – tym samym Bóg potwierdza ich czystość, prawość i doskonałość w wierze oraz oddaniu.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Werset ten ukazuje wielką łaskę Boga wobec Jego wybranych sług, którzy zostali obdarzeni szczególnym honorem i bliskością do Niego.
• Uczy nas, że prawdziwa wartość człowieka w oczach Boga nie zależy od majątku czy pochodzenia, lecz od pobożności, posłuszeństwa i czystości serca.
• Zachęca nas do naśladowania tych wybranych proroków w ich oddaniu Bogu, pamięci o życiu ostatecznym i trosce o dobro innych ludzi.
• Przypomina, że Bóg wybiera do swojej służby tych, którzy są szczerzy i oddani – a każdy z nas może dążyć do bycia wśród ludzi dobrych i szlachetnych poprzez czynienie dobra i unikanie grzechów.
• Werset ten budzi w sercu wierzącego nadzieję i pragnienie, aby zasłużyć na Boże wyróżnienie poprzez wytrwałość w wierze i dobrych uczynkach.