සූරා සාද් — ආයාත් 47

වචනාර්ථ:

* الْمُصْطَفَيْنَ: තෝරාගනු ලැබූවන්, විශේෂයෙන් තෝරාගත් අය.

* الْأَخْيَارِ: යහපත් අය, උතුම් අය. (මෙය "خَيِّر" යන්නෙහි බහු වචනයයි.)

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයේදී අල්ලාහ් තආලා තම නබිවරුන් වන ඉබ්රාහීම්, ඉස්හාක් සහ යාකූබ් (ඔවුන් සැමට ශාන්තිය අත්වේවා!) ගැන සඳහන් කරමින් පවසන්නේ, නියත වශයෙන්ම ඔවුහු අල්ලාහ් අබියස ඉතා උසස් තත්ත්වයක් හිමිකරගත් අය බවයි. අල්ලාහ් ඔවුන්ව තම ගැතිකම සහ තම රිස්සුම සඳහා විශේෂයෙන් තෝරාගෙන ඇත. ඔවුන්ව තම රිසාලත් (පණිවිඩය) ගෙනයාමට සහ ජනතාවට එය බෙදාහැරීමට ද තෝරාගෙන ඇත. එපමණක් නොව, අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ හදවත් තුළ පරලොව සිහිකිරීම තැන්පත් කළේය. එබැවින් ඔවුහු තම පරමාධිපතිට කීකරු වෙමින් පරලොව සඳහා ක්රියා කළ අතර, ජනතාවද ඒ දෙසට ආරාධනා කළෝය. ඔවුහු අල්ලාහ් විසින් තෝරාගනු ලැබූ, යහපත් ගුණාංගවලින් පිරිපුන්, උතුම් චරිතයක් හිමි අය වූහ.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. අල්ලාහ් තම නබිවරුන්ව තෝරාගැනීම ඔහුගේම ඥානය හා කරුණාව අනුව සිදුවන දෙයකි. ඔවුහු අල්ලාහ්ගේ රිස්සුමට පාත්ර වූ උත්තමයෝ වෙති.
2. අල්ලාහ් වෙත සමීප වීමට හා ඔහුගේ තේරීමට ලක්වීමට ඇති මාර්ගය නම්, යහපත් ක්රියා, අවංක භක්තිය සහ පරලොව සිහිකිරීමයි.
3. නබිවරුන්ගේ ජීවිත අපට ආදර්ශයකි. ඔවුන් මෙන් අපද යහපත් ගුණාංග වර්ධනය කරගෙන, අල්ලාහ්ගේ රිස්සුම ලබාගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුය.
4. අල්ලාහ් තම යහපත් ගැත්තන්ව මෙලොවදීම ගෞරවයට පත් කරන බව මෙමගින් පෙනේ. ඔවුන්ගේ යහපත්කම අල්ලාහ් අබියස පමණක් නොව, ජනතාව අතරද ප්රසිද්ධ වේ.
5. මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ, අල්ලාහ්ගේ තේරීමට ලක්වීම ඉතා උතුම් භාග්යයක් බවත්, එය ලබාගැනීමට අවංකව වෙහෙසිය යුතු බවත්ය.