Surja Sad — Ajet 47

Kuptimet e fjalëve:

• el-mustafin: të zgjedhurit, të veçuarit nga Allahu për misionin e Tij.
• el-ahjar: shumësi i fjalës "hajr" (i mirë), pra njerëzit më të mirë, të cilët janë të dalluar për mirësi dhe devotshmëri.

Tefsiri i ajets:

Allahu i Lartësuar, pasi përmendi profetët e Tij të mëdhenj - Ibrahimin, Is'hakun dhe Jakubin (paqja qoftë mbi ta) - dhe cilësitë e tyre të larta, tani konfirmon se ata, tek Ai, janë ndër të zgjedhurit dhe më të mirët. Ata u dalluan nga Allahu me një veçanti të madhe: Ai ua bëri zemrat plot me kujtimin e botës tjetër, ndaj ata punuan për të me bindje ndaj Tij, i ftonin njerëzit drejt saj dhe ua kujtonin atë. Ata janë ata që Allahu i zgjodhi për bindje ndaj Tij, i veçoi për misionin e Tij dhe i bëri shembull për njerëzimin. Kjo është një dëshmi e lartësisë së gradës së tyre dhe e pastërtisë së zemrave të tyre, sepse zgjedhja e Allahut nuk bie mbi askënd tjetër përveçse mbi ata që janë të denjë për të.

Përfitimet nga ajeti:

1. Zgjedhja e Allahut për njerëzit është një nder i madh që nuk arrihet vetëm me dëshirë, por me vepra të sinqerta, durim dhe devotshmëri.
2. Kujtimi i botës tjetër dhe puna për të është rruga që e ngre njeriun në gradën e të zgjedhurve tek Allahu.
3. Ky ajt na mëson se profetët janë shembujt më të lartë të mirësisë dhe bindjes, ndaj duhet t'i ndjekim ata në çdo aspekt të jetës.
4. Në këtë ajt ka ngushëllim për besimtarët se Allahu i njeh të mirët e tij dhe i veçon ata, edhe nëse njerëzit nuk i njohin.
5. Dashuria për profetët dhe respekti ndaj tyre është pjesë e imanit, sepse ata janë të zgjedhurit e Allahut dhe më të mirët e krijesave të Tij.