سوره ص — آیه 54

معانی کلمات:

• نَفاد: پایان یافتن، تمام شدن و از بین رفتن.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیهٔ شریفه، پس از توصیف نعمتهای بهشتی برای پرهیزگاران، میفرماید که این نعمتها و بخششهایی که به آنان عطا شده، روزیِ ماست که به بندگان مؤمن خود میدهیم. این رزق و روزی، ویژگی مهمی دارد و آن اینکه هرگز پایان نمیپذیرد و دچار فنا و زوال نمیشود. برخلاف نعمتهای دنیا که محدود، زودگذر و همراه با رنج و زحمت است، این نعمتهای بهشتی جاودانه، بیپایان و بدون هیچگونه نقصان و کاستی است. این وعدهٔ الهی، تحقق یافتنی است و خداوند هرگز در وعدهٔ خود تخلف نمیکند. پس این رزق، هم از نظر کیفیت بینظیر است و هم از نظر دوام و استمرار، هیچ پایانی برای آن متصور نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• امیدواری به رحمت الهی: این آیه به مؤمنان امیدواری میدهد که پاداش اعمال نیکشان در پیشگاه خداوند محفوظ است و هیچگاه از بین نمیرود.
• ترغیب به تقوا و پایداری: دانستن اینکه نعمتهای الهی در آخرت جاودانه و بیپایان است، مؤمن را در مسیر اطاعت و بندگی ثابتقدم میسازد و او را به صبر در برابر سختیهای دنیا ترغیب میکند.
• تفاوت نعمتهای دنیا و آخرت: این آیه به انسان میآموزد که به نعمتهای زودگذر دنیا دل نبندد و برای رسیدن به نعمتهای پایدار آخرت تلاش کند.
• عظمت و کرم الهی: بیان این حقیقت که رزق بهشتی از جانب خداوند و بدون هیچ پایانی است، نشاندهندهٔ کرم و بخشش بیانتهای پروردگار نسبت به بندگان مؤمنش است.