ซูเราะฮฺ ศอด — อายะฮฺ 61

คำสำคัญ:

• قَدَّمَ لَنَا هَذَا: ผู้ที่นำเราไปสู่สิ่งนี้ (การปฏิเสธศรัทธาและการหลงผิด)
• ضِعْفًا: ทวีคูณ เพิ่มเป็นสองเท่า หรือหลายเท่า

การตีความ:

เมื่อบรรดาผู้นำที่หลงผิดและผู้ตามของพวกเขาได้เข้าสู่ไฟนรกแล้ว พวกเขาต่างก็โต้เถียงและตำหนิซึ่งกันและกัน กลุ่มผู้ตามได้กล่าวแก่พระเจ้าของพวกเขาว่า "โอ้พระเจ้าของเรา ผู้ใดที่ได้นำเราไปสู่การหลงผิดนี้ และทำให้เรามายังสถานที่แห่งความหายนะนี้ ขอพระองค์ได้ทรงเพิ่มการลงโทษแก่เขาเป็นทวีคูณในไฟนรกเถิด" นั่นคือพวกเขาขอให้ผู้นำของพวกเขาได้รับการลงโทษที่หนักหน่วงยิ่งขึ้น เพราะพวกเขาเป็นต้นเหตุที่ทำให้พวกเขาหลงทางจากหนทางอันเที่ยงธรรมในโลกดุนยา และนำพวกเขาไปสู่การปฏิเสธศรัทธา ซึ่งส่งผลให้พวกเขาต้องเผชิญกับความทุกข์ทรมานอันแสนสาหัสในวันปรโลก

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การชักนำผู้อื่นให้หลงผิดนั้นเป็นบาปอันมหันต์ และผู้ที่กระทำจะได้รับการลงโทษที่หนักหน่วงยิ่งกว่าผู้ที่หลงผิดเอง เนื่องจากเขาได้ทำให้ผู้อื่นต้องหลงผิดไปด้วย
2. ความรับผิดชอบต่อการชักนำผู้อื่นนั้นมิได้สิ้นสุดลงเพียงแค่ในโลกนี้เท่านั้น แต่จะติดตามไปถึงวันปรโลกด้วย
3. การตักเตือนให้เราระมัดระวังในการเลือกปฏิบัติตามผู้คน โดยเฉพาะผู้ที่อาจชักนำเราไปสู่ทางที่ผิด เราควรตรวจสอบและแสวงหาความรู้ที่ถูกต้องตามหลักคำสอนของอิสลาม
4. ความยุติธรรมของพระเจ้าที่จะตอบแทนแต่ละคนตามการกระทำของเขา โดยผู้ที่ชักนำผู้อื่นไปสู่ความชั่วย่อมได้รับโทษที่มากกว่า
5. บทเรียนอันยิ่งใหญ่ให้เราได้ตระหนักถึงความสำคัญของการเป็นผู้ชี้นำที่ดีต่อผู้อื่น เพราะการชี้ทางดีแก่ใครคนหนึ่ง จะได้รับผลบุญเท่ากับผู้ที่ปฏิบัติตามนั้น โดยไม่ลดหย่อนจากผลบุญของผู้ปฏิบัติตามแต่อย่างใด