Сад сүресі — Аят 62

1. Сөздердің мағынасы:

• وَقَالُوا — олар айтты.
• مَا لَنَا — бізге не болды, неге біз.
• لَا نَرَىٰ — көрмейміз, көре алмаймыз.
• رِجَالًا — ер адамдарды, кісілерді.
• كُنَّا نَعُدُّهُم — біз оларды санайтынбыз, есептейтінбіз.
• مِّنَ الْأَشْرَارِ — жамандардан, зұлымдардан деп.

1. Тәпсірі:

Бұл аятта тозақтағы тәкаппар, озбыр адамдардың сөзі баяндалады. Олар тозақта жатқанда, дүниеде өздері жаман, сорлы, төмен деп есептеген кейбір адамдарды от ішінен көрмей қалады. Сонда олар таңырқап: «Бізге не болды? Дүниеде жамандардан, бақытсыздардан деп санаған кісілерді неге қасымыздан көрмейміз? Олар қайда?» — дейді. Олар бұл сөздерімен дүниеде мұсылмандарды, әсіресе кедей, әлсіз мұсылмандарды кемсітіп, оларды ақыретте азапқа лайық сорлылар деп ойлаған еді. Енді тозақта өздері азап шегіп жатқанда, сол кемсіткен адамдарын жанында көрмеген соң, олардың жайын сұрап, таңырқайды. Бұл — олардың дүниедегі адасқан түсінігінің, тәкаппарлығының және иманды адамдарды менсінбеуінің айқын көрінісі. Шын мәнінде, иманды, тақуа адамдар — жәннатта, ал тәкаппарлар мен озбырлар — тозақта болады. Сондықтан олар сол кемсіткен кісілерін тозақта көре алмайды, өйткені олар жәннатта.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Бұл аят адамды дүниеде басқаларды кемсітуден, тәкаппарлықтан сақтандырады. Кімді «жаман» немесе «сорлы» деп есептеу — Алланың өлшемі емес, адамның надан ойы.
• Исламда адамның қадірі байлығына, атағына емес, иманы мен тақуалығына қарай өлшенеді. Кедей де, әлсіз де Алланың алдында ардақты болуы мүмкін.
• Ақырет — әділдік орны. Дүниеде кемсітілген мұсылмандар жәннатта жоғары дәрежеге жетуі мүмкін, ал тәкаппарлар тозақта өкінеді.
• Бұл аят бізді басқаларға қарап менсінбеуге емес, өз иманымызды күшейтуге, кішіпейіл болуға шақырады.
• Құран — адамның жүрегін оятып, дүниелік өлшемдердің алдамшы екенін ескертетін, ақыреттегі әділдікке сенімді нығайтатын кітап. Оны оқып, ойлану — адамды тура жолға бастайды.