Surah Sad — Aya 62

Ma’anar Kalmomi:

• Al-ashrar: munanan mutane, masu sharrin da suka cancanci azaba.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah yana ba mu labarin yanayin da munanan mutane (masu girman kai) za su kasance a cikin wutar Jahannama. Za su ce da mamaki da nadama: "Me ya same mu, ba mu ga mutanen da muke ƙirga su a duniya a matsayin miyagu ba?" Suna nufin talakawan Musulmai da suka yi imani, waɗanda suke raina su da izgili a duniya. Yanzu a cikin wuta, suna kallo amma ba su gan su ba, don haka suka fahimci cewa waɗannan mutanen ba su zo wuta ba, amma suna cikin Aljanna. Wannan ya ƙara musu baƙin ciki da nadama, kuma suka gane cewa raina su a duniya kuskure ne babba, kuma suna mamakin: shin muna da su a nan amma ba mu gan su ba? Wannan yana nuna ruɗinsu da ɓatancinsu a duniya da kuma a lahira.

Fahimtar Darussa:

1. Wannan ayar tana nuna cewa raina talakawa da ƙasƙantar da su a duniya ba shi da amfani, domin daraja a wurin Allah ita ce taƙawa, ba ta dukiya ko matsayi ba.
2. Yana nuna cewa waɗanda ake raina a duniya saboda imaninsu, za su kasance cikin ɗaukaka a lahira, yayin da masu girman kai za su kasance cikin wulakanci.
3. Tana ƙarfafa muminai su yi haƙuri da juriya idan ana raina su a duniya, domin sakamakonsu a lahira babba ne kuma mai daraja.
4. Tana tunatar da mu cewa aikin mutum ba ya dogara da ra’ayin mutane game da shi, amma da abin da Allah ya sani a cikin zuciyarsa na imani da aiki nagari.