Сад сүресі — Аят 63

1. Қиын сөздердің мағынасы:

• سِخْرِيًّا — келеке, мазақ ету, мысқылдау.
• زَاغَتْ — ауытқыды, тайды, бұрылды.
• أَتَّخَذْنَاهُمْ — біз оларды қабылдадық, санадық.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят тозақтағы тәкаппар адамдардың сөзін баяндайды. Олар дүниеде өздері келеке етіп, қор санаған кейбір мүміндерді тозақта көрмей қалады. Сонда олар таңырқап: «Біз бұларды дүниеде келеке етіп, қор санаған едік. Осылай істеуіміз қате болды ма? Яғни олар шын мәнінде жақсы адамдар болып, тозаққа лайық болмады ма? Әлде олар шынымен тозақта, бірақ көздеріміз оларды көрмей қалды ма?» — дейді. Бұл сөздері олардың қатты қиналуын, өкінішін және абдырауын көрсетеді. Дүниеде иман келтірген қарапайым адамдарды менсінбегендер, енді ақиретте олардың жоғары дәрежесін көре алмай, өздерінің қандай қателікте болғанын мойындауға мәжбүр болады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Адамдарды келеке ету, менсінбеу және қор санау — ауыр күнә. Мұндай мінез ақиретте өкінішке әкеледі.
• Дүниедегі сыртқы көрініске алданып, адамдарды бағаламау қате. Шынайы құндылық — иман мен тақуалық.
• Қарапайым, кішіпейіл мүміндер Алланың алдында үлкен дәрежеге жетуі мүмкін.
• Ақирет — әркімнің шынайы бет-пердесі ашылатын күн. Онда әділет орнап, ешкімге зұлымдық жасалмайды.
• Бұл аят адамды тәкаппарлықтан, менсінбеушіліктен сақтандырып, барлық адамға ізгілікпен, құрметпен қарауға шақырады. Ислам — кішіпейілділік, әділдік және бауырластық діні.