Сад сүрөсү — Аят 62

1. Сөздөрдүн мааниси:

• وَقَالُوا — алар айтышты (тагуттар, текеберлер).
• مَا لَنَا — бизге эмне болду, эмнеге.
• لَا نَرَىٰ — көрбөй жатабыз.
• رِجَالًا — адамдарды, эркектерди.
• كُنَّا نَعُدُّهُم — биз аларды эсептечүбүз, саначубуз.
• مِّنَ الْأَشْرَارِ — жамандардан, бахтысыздардан.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Тозоктогу текебер жана зулум адамдар тозокто жатып, бири-бирине суроо салышат: «Бизге эмне болду, дүйнөдө жаман, бахтысыз деп эсептеген адамдарды эмнеге бул жерде көрбөй жатабыз?» Алар дүйнөдө кедей, алсыз мусулмандарды кордоп, шылдыңдап, «булар адашкан, тозокко татыктуу» деп ойлошкон. Эми тозокто өздөрү азап чегип жатып, ошол кордогон адамдарын жанынан көрбөй калышат. Бул алардын ойлогону туура эмес болгонун, же болбосо ал адамдар башка жерде, бейиште экенин билдирет. Алардын көзүнө көрүнбөй жатышы — алардын абалынын оордугун дагы да тереңдетет.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Дүйнөдө башкаларды кордоо, кемсинтүү, «жаман», «бахтысыз» деп эсептөө — акыретте уятка калууга алып келет.
• Аллахтын алдында адамдын баасы байлыгы же абалы менен эмес, такыбаалыгы жана ыйманы менен өлчөнөт.
• Кедей, алсыз мусулмандарды шылдыңдабай, тескерисинче, аларга ызаат кылуу — ыймандын белгиси.
• Акыретте адилет сот болот, ар ким өз ордун табат; зулумдар өздөрү кордогондорун көрбөй, кайгы-капага батышат.
• Бул аят бизди текеберликтен, менменсиненүүдөн сактанууга жана ар бир адамга Аллахтын жараткан пендеси катары урмат кылууга чакырат.