سوره ص — آیه 63

معانی کلمات:

• سِخْرِیّاً: مسخره و استهزاء گرفته بودیم.
• زَاغَت: منحرف شد و کج گردید.

تفسیر آیه:

این جمله سخن طاغوت‌ها و سرکشانِ دوزخی است که با حسرت و ندامت به اطراف خود نگاه می‌کنند و می‌گویند: «چرا ما آن مؤمنانی را که در دنیا به آنان به دیده تحقیر می‌نگریستیم و آنان را از اشرار و بدان می‌شمردیم، اینجا در آتش نمی‌بینیم؟ آیا در آنجا که آنان را مسخره می‌کردیم و آنان را از گمراهان می‌پنداشتیم، اشتباه کردیم و آنان در حقیقت از نیکان بودند و به همین دلیل اکنون در عذاب نیستند؟ یا آنان همراه ما در آتش‌اند، ولی چشمان ما از دیدن آنان کج شده و نمی‌توانیم آنان را ببینیم؟»

آنان در این حالِ سرگردانی و پشیمانی، به اشتباه بزرگ خود پی می‌برند که در دنیا مؤمنان را به باد مسخره می‌گرفتند و آنان را خوار و ذلیل می‌شمردند، اما اکنون در قیامت، حقیقت برایشان آشکار شده و می‌فهمند که آنان عزیز و سربلند بوده‌اند و خودشان در خواری و عذاب‌اند.

فواید و پیام‌های آیه:

1. هشدار درباره استهزای مؤمنان: این آیه به ما می‌آموزد که هرگز مؤمنان را به تمسخر نگیریم و آنان را خوار نشماریم، زیرا ممکن است در پیشگاه خداوند، آنان عزیز و گرامی باشند و ما در ذلت و خواری.
2. پشیمانی آخرت: در قیامت، همه چیز روشن می‌شود و کسانی که در دنیا به دیگران می‌خندیدند و آنان را تحقیر می‌کردند، در آنجا به حسرت و ندامت می‌افتند، اما پشیمانی در آن دنیا سودی ندارد.
3. عاقبت تکبر: تکبر و خودبرتربینی نسبت به بندگان صالح خدا، از صفات شیطانی است که انسان را به دوزخ می‌کشاند و در آخرت جز حسرت و عذاب چیزی به همراه ندارد.
4. محبت به مؤمنان: این آیه ما را ترغیب می‌کند که به مؤمنان محبت کنیم و آنان را دوست بداریم و از تحقیر و استهزای آنان بپرهیزیم، زیرا آنان در نزد خداوند از جایگاه والایی برخوردارند.