Сад сүрөсү — Аят 63

1. Сөздөрдүн мааниси:

• أَتَّخَذْنَاهُمْ: Биз аларды... кылдык, деп эсептедик.
• سِخْرِيًّا: Келеке, шылдың, маскаралоо объектиси.
• زَاغَتْ: Жылды, тайды, четтеп кетти.
• الْأَبْصَارُ: Көздөр, көрүүлөр.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аят тоозактагы текеберлердин, бутпарастардын жана каапырлардын сөзүн баяндайт. Алар дүйнөдө келекелеп, шылдыңдап, «акымак», «адашкан» деп эсептеген ыймандуу адамдарды тоозакта көрбөй калышат. Ошондо алар таңыркап, өздөрүнө суроо беришет: «Биз аларды дүйнөдө келеке кылганбыз, алар чын эле биз ойлогондой жазага татыктуу эмес бейишке кеткенби? Же алар биз менен бирге тоозакта, бирок көздөрүбүз аларды көрбөй, көзүбүздөн тайып кеттиби?»

Башкача айтканда, алар эки нерсенин биринде калган: же биз аларды туура эмес баалап, алар чындыгында жакшы адамдар болгон жана бейишке кирген; же алар биз менен кошо тоозакта жатат, бирок көздөрүбүз аларды көрбөй, назарыбыздан четтеп калган. Бул сөздөр алардын ички кыйналуусун, өкүнүчүн жана өздөрүнүн адашканын моюнга алууга жакын кадамдарын чагылдырат.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Дүйнөдө ыймандууларды, такыба адамдарды келекелеп, шылдыңдоо — акыретте уятка калууга жана өкүнүүгө алып барат.
• Аллахтын адилеттиги так: эч кимге залымдык кылынбайт. Ким жакшылык кылса — жакшылык, ким жамандык кылса — жаза алат.
• Акыретте адамдардын көздөрү ачылып, дүйнөдө туура эмес баа берген нерселеринин баары айкын болот.
• Ыймандуу адам дүйнөдө келекеленсе да, Аллахтын алдындагы акыбети жакшы болот. Бул аят ыймандууларга сооротуу жана үмүт берет.
• Ар ким өзүнүн жакындарын, досторун, коңшуларын баалаарда адилеттүү болушу керек, аларды кемсинтпей, келеке кылбай, акыретте уятка калбаш үчүн сак болушу зарыл.