Surat Az-Zumar — Ayat 12

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• وَأُمِرْتُ (wa umirtu): lan aku didhawuhi (dening Allah).
• لِأَنْ أَكُونَ (li-an akūna): supaya aku dadi.
• أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ (awwala al-muslimīn): wong kang pisanan ngrasuk Islam (pasrah marang Allah).

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Nabi Muhammad ﷺ diprentah dening Allah supaya ngandhakake marang umate, yen Allah wis dhawuh marang panjenengane lan marang wong-wong kang nuruti dheweke, supaya ngibadah mung marang Allah piyambak kanthi ikhlas, ora nyembah marang liyane. Kajaba iku, panjenengane uga didhawuhi supaya dadi wong kang pisanan ngrasuk Islam saka umate, yaiku pasrah lan manut marang Allah kanthi tauhid, ngresiki ati saka kabeh sesembahan saliyane Allah. Dadi, Nabi ﷺ iku dadi tuladha kang pisanan lan paling ngarep ing bab pasrah marang Allah, sadurunge para sahabat lan umate liyane.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen ikhlas ngibadah mung marang Allah iku dhawuh kang utama banget, lan kudu dadi dhasar uripe saben Muslim.
• Nabi Muhammad ﷺ dadi tuladha kang paling dhuwur ing bab pasrah lan manut marang Allah, mula kita kabeh kudu niru semangat beliau.
• Dadi wong kang pisanan ing kabecikan iku pantes ditiru, amarga bisa dadi pambuka lan pituduh kanggo wong liya.
• Islam iku agama kang gampang lan mulya, amarga mung ngajak manungsa pasrah marang Allah kang Maha Tunggal, tanpa mbingungake lan tanpa nyusahake.
• Sapa wae kang gelem manut marang Allah kanthi ikhlas, mesthi bakal oleh kabegjan lan katentreman ing donya lan akhirat.