سورت زمر — آیت 29

د کلمو معناګانې:

• شُرَكَاءُ مُتَشَاكِسُونَ: هغه شریکان چې په بد اخلاقۍ او جګړې سره یو له بل سره مخالف وي، هر یو یې خپله خوښه غواړي.
• سَلَمًا لِرَجُلٍ: د یو چا لپاره خالص او یوازې د هغه ملکیت، چې په هغه کې بل څوک شریک نه وي.

د آیت تفسیر:

الله تعالی د مشرک او مومن د حالت د ښودلو لپاره یو مثال بیان کړی دی: یو داسې سړی چې د ډېرو بدخویه او جګړه کوونکو شریکانو مملوک (غلام) وي، چې که د یوه شریک خوښه کوي، نو بل یې په غوسه کوي؛ نو هغه تل په حیرانتیا، اندېښنه او اضطراب کې وي. بل سړی داسې دی چې یوازې د یو مالک ملکیت دی، چې د هغه مراد او خوښه پېژني؛ نو هغه په آرامۍ او ډاډه زړه ژوند کوي. ایا دا دواړه سړي سره برابرېدای شي؟ هرګز نه! دا مثال د مشرک او مومن حالت ته ورته دی: مشرک ډېر معبودان لري، چې هر یو یې خپله غوښتنه لري، نو هغه په شک او حیرانتیا کې ګرځي؛ خو مومن یوازې د الله عبادت کوي، نو هغه په اطمینان او سکون کې وي. نو ټول حمد او ثنا یوازې الله ته لايق دی، چې د دې مثال په وسیله یې خپله حجت روښانه کړې ده. خو ډېری خلک دا حق نه پېژني، ځکه چې دوی له جهل او ناپوهۍ کورانه د الله سره نور معبودان شریکوي.

فايدې او سبقونه:

• د دې آیت څخه معلومېږي چې توحید (د الله یووالی) د زړه د آرامۍ او سکون سبب دی، او شرک د حیرانتیا او اضطراب لامل ګرځي.
• الله تعالی په خپلو بندګانو باندې ډېر مهربان دی، چې د دوی د پوهېدو لپاره روښانه مثالونه بیانوي، ترڅو د حق لارې ته راشي.
• مومن باید تل د الله له حکمت او حجت څخه عبرت واخلي او له شرک او ګمراهۍ څخه ځان وساتي، ځکه چې یوازې الله د عبادت او بندګۍ لايق دی.