ซูเราะฮฺ อัซ-ซุมัร — อายะฮฺ 42

คำอธิบายความหมายคำศัพท์:

• يَتَوَفَّى หมายถึง การรับวิญญาณหรือการทำให้สิ้นสุดลง
• الْأَنفُس (พหูพจน์ของ نَفْس) หมายถึง วิญญาณหรือชีวิตที่ทำให้ร่างกายมีชีวิต
• فَيُمْسِكُ หมายถึง ทรงยึดไว้หรือทรงเก็บไว้
• قَضَى عَلَيْهَا الْمَوْتَ หมายถึง ทรงตัดสินให้ความตายเกิดขึ้นแก่ดวงวิญญาณนั้น
• أَجَلٍ مُسَمًّى หมายถึง วาระที่กำหนดไว้อย่างชัดเจน

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งทรงเป็นผู้เดียวที่รับวิญญาณทั้งหลาย ณ เวลาแห่งความตายของมัน ซึ่งเป็นการตายครั้งใหญ่ที่วิญญาณแยกจากร่างกายอย่างสิ้นเชิง และพระองค์ทรงรับวิญญาณของผู้ที่ยังไม่ตายในขณะหลับ ซึ่งเป็นการตายครั้งเล็กที่วิญญาณถูกดึงออกจากร่างกายบางส่วน โดยที่ร่างกายยังมีชีวิตอยู่แต่ไม่รู้สึกตัว

จากนั้นพระองค์ทรงยึดไว้ซึ่งวิญญาณที่พระองค์ทรงกำหนดความตายไว้แล้ว กล่าวคือ วิญญาณของผู้ที่เสียชีวิตจริงจะไม่ถูกส่งกลับไปยังร่างกายอีก และพระองค์ทรงปล่อยวิญญาณอีกดวงหนึ่ง (ของผู้ที่นอนหลับ) กลับไปยังร่างกายของเจ้าของมัน เพื่อให้ดำเนินชีวิตต่อไปจนถึงวาระที่ถูกกำหนดไว้

แท้จริงในกระบวนการรับวิญญาณ การยึดไว้ และการส่งกลับนี้ ย่อมเป็นหลักฐานและสัญญาณอันชัดเจนสำหรับหมู่ชนที่ใคร่ครวญพิจารณา เพื่อให้พวกเขารู้ถึงความยิ่งใหญ่และอานุภาพของอัลลอฮ์ ผู้ทรงสามารถที่จะทรงให้ผู้คนฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งหลังความตาย เพื่อการชำระบัญชีและการตอบแทน

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การหลับเป็นการตายเล็กน้อย และการตื่นคือการฟื้นคืนชีพเล็กน้อย ซึ่งเป็นภาพจำลองให้มนุษย์ได้ตระหนักถึงการฟื้นคืนชีพในวันกิยามะฮ์อันยิ่งใหญ่
2. การที่วิญญาณถูกส่งกลับในยามตื่นนั้น เป็นความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อบ่าวของพระองค์ พระองค์จึงทรงให้พวกเขามีชีวิตต่อไปเพื่อทำความดีและแสวงหาการอภัยโทษ
3. อายะฮ์นี้ปลูกฝังความศรัทธาในวันปรโลก และเตือนใจให้มนุษย์เตรียมตัวสำหรับการเดินทางอันยาวไกลหลังความตาย
4. การพิจารณาเรื่องการหลับและการตื่นช่วยให้มนุษย์เข้าใกล้พระเจ้าของเขามากขึ้น และทำให้เขารู้สึกสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ที่มีต่อเขาในทุกขณะหายใจเข้าและออก