Surah Az-Zumar — Talata 5

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• يُكَوِّرُ – Ipinapatong o ibinabalot ang isa sa isa, tulad ng pagbabalot ng turbante sa ulo; nangangahulugang dinadala ang isa at pinapalitan ng isa.
• سَخَّرَ – Ginawang sunud-sunuran at kapaki-pakinabang para sa mga tao.
• لِأَجَلٍ مُسَمًّى – Hanggang sa takdang panahon na itinakda, na siyang katapusan ng mundong ito.

Ang Tafsir (Paliwanag):

Nilikha ni Allah ang mga kalangitan at ang lupa, at ang lahat ng nasa mga ito, ayon sa karunungan at katarungan—hindi ito nilikha nang walang layunin o laro, gaya ng inaakala ng mga mapaggawa ng kasamaan. Siya ang nagpapatong ng gabi sa araw at nagpapatong ng araw sa gabi; ibig sabihin, dinadala Niya ang isa at pinapalitan ito ng isa pa—kapag dumating ang gabi, mawawala ang araw, at kapag dumating ang araw, mawawala ang gabi, na parang bumabalot sa isa’t isa. At ginawa Niyang sunud-sunuran ang araw at ang buwan para sa kapakinabangan ng Kanyang mga nilikha; bawat isa sa kanila ay umiikot sa kanyang itinakdang landas hanggang sa takdang oras, na siyang pagdating ng Araw ng Pagkabuhay. Walang alinlangan, ang Allah na gumawa ng mga dakilang gawaing ito at nagkaloob ng mga biyayang ito sa Kanyang mga nilikha ay ang Makapangyarihan (Al-Aziz) na hindi matatalo ng sinuman, at Siya ang Mapagpatawad (Al-Ghaffar) sa mga kasalanan ng Kanyang mga alipin na nagbabalik-loob sa Kanya nang may pagsisisi.

Mga Aral at Bunga:

1. Ang paglikha ng kalangitan at lupa ay hindi walang layunin; ito ay patunay ng dakilang karunungan ng Allah, na nag-aanyaya sa atin na magmuni-muni at magpasalamat.
2. Ang pagpapalit ng gabi at araw ay isang tanda ng kakayahan ng Allah at ng Kanyang ganap na kapangyarihan, na nagpapaalala sa atin ng Kanyang patuloy na pangangasiwa sa lahat ng bagay.
3. Ang pagsunod ng araw at buwan sa itinakdang landas ay nagtuturo sa atin ng kahalagahan ng disiplina at pagsunod sa utos ng Allah sa ating buhay.
4. Ang pagkakilanlan ng Allah bilang Al-Aziz (ang Makapangyarihan) at Al-Ghaffar (ang Mapagpatawad) ay nagbibigay sa atin ng pag-asa—kahit gaano pa man tayo magkasala, ang pintuan ng kapatawaran ay bukas para sa mga taos-pusong nagsisisi, at walang makakapigil sa Kanyang awa.