ซูเราะฮฺ อัซ-ซุมัร — อายะฮฺ 5

ความหมายของคำสำคัญ:

• يُكَوِّرُ หมายถึง การห่อหุ้ม คลุมไว้ หรือทำให้สิ่งหนึ่งเข้าไปแทนที่อีกสิ่งหนึ่ง เปรียบเสมือนการพันผ้าโพกศีรษะให้คลุมรอบ
• سَخَّرَ หมายถึง ทำให้ยอมจำนน ทำให้อยู่ใต้อำนาจ และทำให้เป็นประโยชน์ต่อมนุษย์
• أَجَلٍ مُسَمًّى หมายถึง เวลาที่กำหนดไว้อย่างชัดเจน คือวันสิ้นสุดของโลกนี้

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินพร้อมกับทุกสิ่งที่อยู่ในนั้นด้วยความจริงและความยุติธรรม มิได้ทรงสร้างมันอย่างไร้สาระหรือเพื่อการเล่นสนุก แต่ทรงสร้างมันด้วยพระปัญญาอันแยบยลและเพื่อประโยชน์อันยิ่งใหญ่ของมวลมนุษย์

พระองค์ทรงให้กลางคืนห่อหุ้มและคลุมกลางวัน และทรงให้กลางวันห่อหุ้มและคลุมกลางคืน กล่าวคือ เมื่อเวลาหนึ่งมาถึง อีกเวลาหนึ่งก็จะหายไป และเมื่ออีกเวลาหนึ่งมาถึง เวลาก่อนหน้าก็จะจากไป สลับกันอย่างเป็นระบบระเบียบไม่เคยผิดพลาด

พระองค์ทรงทำให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ยอมจำนน เป็นประโยชน์ต่อปวงบ่าวของพระองค์ โดยทั้งสองโคจรตามระบบที่แม่นยำ ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออกและตกทางทิศตะวันตก ดวงจันทร์โคจรตามระยะต่างๆ ที่กำหนดไว้ แต่ละดวงจะโคจรไปจนถึงเวลาที่กำหนดไว้ นั่นคือวันสิ้นสุดของโลกนี้ เมื่อถึงวันนั้น ระบบทั้งหมดก็จะหยุดชะงักและสิ้นสุดลง

พึงรู้เถิดว่า พระองค์ผู้ทรงกระทำสิ่งมหัศจรรย์เหล่านี้ และทรงโปรดประทานความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่แก่ปวงบ่าวของพระองค์ คือผู้ทรงอำนาจสูงสุดเหนือทุกสิ่ง ไม่มีผู้ใดขัดขวางพระองค์ได้ และทรงสามารถลงโทษผู้ที่ฝ่าฝืนพระองค์ได้ และในขณะเดียวกัน พระองค์ก็ทรงเป็นผู้ทรงอภัยอย่างยิ่งใหญ่ต่อบาปทั้งหลายของปวงบ่าวที่กลับเนื้อกลับตัวและขออภัยโทษต่อพระองค์

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับ:

1. การใคร่ครวญในจักรวาลนำไปสู่ศรัทธา — การพิจารณาการสร้างชั้นฟ้าและแผ่นดิน และระบบการโคจรของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์อย่างรอบคอบ ย่อมนำมนุษย์ให้ตระหนักถึงความยิ่งใหญ่ของผู้สร้าง และเพิ่มพูนศรัทธาในพระองค์
2. ความสมดุลและระเบียบในธรรมชาติคือสัญญาณแห่งพระปัญญา — การสลับกันของกลางคืนและกลางวันที่แม่นยำ สอนให้เรารู้ว่าทุกสิ่งในจักรวาลดำเนินไปด้วยระบบที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งสะท้อนถึงพระปัญญาของผู้ทรงสร้าง
3. การรวมกันระหว่างความยิ่งใหญ่และความเมตตา — พระนาม "อัลอะซีซ" (ผู้ทรงอำนาจ) และ "อัลฆ็อฟฟาร" (ผู้ทรงอภัย) ที่ถูกกล่าวร่วมกัน สอนให้เรารู้ว่าความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์มิได้ขัดขวางความเมตตาของพระองค์ พระองค์ทรงอภัยแก่ผู้ที่กลับตัวเสมอ แม้เขาจะเคยทำผิดมากเพียงใดก็ตาม
4. การมองโลกในแง่ดีและความหวัง — การที่อัลลอฮ์ทรงแนะนำพระองค์เองด้วยพระนาม "ผู้ทรงอภัย" หลังจากกล่าวถึงความยิ่งใหญ่ของพระองค์ เป็นการเปิดประตูแห่งความหวังให้แก่ปวงบ่าว มิให้สิ้นหวังในความเมตตาของพระองค์ ไม่ว่าบาปจะมากมายเพียงใดก็ตาม
5. การตระหนักถึงวาระสุดท้าย — การที่ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์โคจรไปจนถึงเวลาที่กำหนด เตือนใจให้เรารู้ว่าโลกนี้มิได้คงอยู่ตลอดไป ทุกสิ่งมีจุดสิ้นสุด ดังนั้นเราควรเตรียมตัวสำหรับวันนั้นด้วยการทำความดี